Κείμενα-Προκηρύξεις

Μάιος 8, 2018

Ο “Σκάι” δεν ήρθε για αναδάσωση ήρθε για την καταστολή

Τις τελευταίες μέρες είχαμε ενημερωθεί από κατοίκους της γειτονιάς μας ότι συνεργείο του τηλεοπτικού σταθμού “Σκάι” τράβαγε εξωτερικά πλάνα από την κατάληψη της Ανάληψης, στο πλαίσιο ακόμα ενός από τα γνωστά του αναρχοφοβικά “ρεπορτάζ”. Παράλληλα, ο δημοσιογράφος του, ρωτούσε τους περίοικους την γνώμη τους για την κατάληψη και για το αν είναι ευχαριστημένοι με την παρουσία μας, σε μια καταφανέστατη προσπάθεια να προβάλει με διάφορα κόψε-ράψε μια εικόνα γκετοποίησης. Όπως μάθαμε ο “Σκάι” έφαγε πόρτα από την γειτονιά, πράγμα που αποδεικνύεται και από το τελικό αποτέλεσμα του “ρεπορτάζ”, καθώς αντίθετα με ό,τι συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις, δηλαδή να παρουσιάζονται μια σειρά απόψεων για το ζήτημα, προβάλει από μια γειτονιά που ζουν χιλιάδες, μία μόνο μαρτυρία και αυτή καφενειακού τύπου. Χαρακτηριστικό είναι ότι αν και την ώρα που το τηλεοπτικό συνεργείο βρισκόταν στο πάρκο υπήρχε κόσμος, δεν μπόρεσε να έχει μέσα από αυτό μια δεύτερη μαρτυρία εναντίον μας.

Επίσης, επισημαίνουμε ότι αν και στο εν λόγω κατά παραγγελία “ρεπορτάζ” της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής, ο νεοφιλελές δημοσιογράφος Μιχαλης Τεζάρης “αποκαλύπτει” την φοβερή και τρομερή πράξη ανομίας (την ανύψωση της σημαίας με το άλφα σε κύκλο στα ιστία του πάρκου), ξεχνάει να “αποκαλύψει” τις καταπατήσεις των δημοτικών παραγόντων μέσα σε αυτό. Ξεχνάει να αναφέρει ότι το πάρκο σήμερα είναι βιώσιμο λόγω του ότι συνδέσαμε το νερό το οποίο η δημοτική αρχή Χαρδαλιά είχε κόψει τσιμεντώνοντας τις σωληνώσεις, αδιαφορώντας τόσο για τα παιδιά που παίζουν στο πάρκο, όσο και για όσους ακόμα συχνάζουν σε αυτό. Ξεχνάει να αναφέρει τις επισκευές στον φωτισμό που κάναμε για να μπορεί ο κόσμος να κάθεται και τις απογευματινές ώρες στην παιδική χαρά, καθώς αποχωρούσε μόλις σκοτείνιαζε. Ξεχνάει ν’ αναφέρει τις επισκευές στην κουζίνα, το τζάκι, τα ψυγεία, την οροφή, τα μπαλκόνια και τις τουαλέτες του αναψυκτηρίου με χρήματα τα οποία καμμία δημοτική αρχή ή ιδιώτης θα επένδυε ποτέ, καθώς ο εξοπλισμός είναι παλιός και προβληματικός, και αν αυτά τα τρία χρόνια δεν τον συντηρούσαμε εμείς αυτός θα ήταν εντελώς για πέταμα (σ.σ απόδειξη το εγκαταλελλειμμένο αναψυκτήριο της περιοχής του Κουταλά). Οι επισκευές αυτές ενημερώνουμε ότι έγιναν με χρήματα που προήλθαν τις πρώτες μέρες της κατάληψης από δικά μας έξοδα και από οικονομική ενίσχυση κόσμου της γειτονιάς, ενώ στη συνέχεια από χρήματα που συγκεντρώθηκαν από τις εκδηλώσεις που κάναμε (συναυλίες, γλέντια, μουσικά καφενεία κ.α). Ξεχνάει τέλος ν’ αναφέρει τον καλλωπισμό της πρόσοψης του αναψυκτηρίου,και την ανακατασκευή του.

Αντίθετα παίρνει εικόνες που δημοσιεύσαμε από το εγκαταλελλειμμένο αναψυκτήριο τη μέρα που έγινε η κατάληψή του (3-10-2014) και τις παρουσιάζει ως σημερινές, πράγμα που έρχεται να προστεθεί σε όλο το πακέτο δημοσιογραφικής αλητείας που παρουσιάζεται. Η αστειότητα του πράγματος φαίνεται και στο ό,τι ενώ στα πρώτα πλάνα η πρόσοψη του αναψυκτηρίου είναι βαμμένη και με graffiti στους τοίχους, στα πλάνα που μιλάει για την υποτιθέμενη λεηλασία αυτό είναι διαφορετικό, καθώς παίζουν εικόνες του χώρου προ τριετίας, όταν ήταν παρατημένος και εγκαταλελλειμμένος. Τόσο βιαστικά και τόσο χοντροκομμένα “ρεπορτάζ” θεωρούμε ότι παρουσιάζονται μόνο για να δημιουργήσουν αρνητικό κλίμα στην γειτονιά και ν’ ανοίξουν το δρόμο της καταστολής. Εκεί που δεν μπόρεσαν τα μικρά παπαγαλάκια, προσπαθούν τώρα τα μεγάλα. Αναφερόμαστε στο γεγονός ότι το εν λόγω καθεστωτικό μέσο έρχεται να συνεχίσει τη δουλειά της τοπικής εφημερίδας “Επικοινωνία Βύρωνα – Καισαριανής”, η οποία όπως είχαμε αναφέρει σε ανακοίνωσή μας πουλούσε εκδούλεψη σε τοπικούς παράγοντες, με τα δημοσίευματά της για την κατάληψη της Ανάληψης. Δημοσιεύματα τα οποία μετά το κείμενό μας προσπάθησε πανικόβλητη να μαζέψει σε ανακοίνωση – απάντησή της προς την συλλογικότητά μας.

Αλλά γιατί τώρα;

Η εμφάνιση του εν λόγω τηλεοπτικού σταθμού στη γειτονιά και το “timing” της γνωρίζουμε ότι δεν είναι τυχαία. Η στοχοποίησή μας έχει να κάνει με τα αναπτυξιακά σχέδια των αφεντικών στα πάρκα τις πλατείες και γενικότερα τους ελεύθερους χώρους. Έχει να κάνει επίσης και με τη ροπή συντηρητικοποίησης της ελληνικής κοινωνίας που καλλιεργήθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα με πρόφαση το “μακεδονικό” και τα “ελληλοτουρκικά”. Ο Σύριζα σήμερα, και εν όψει προεκλογικής χρονιάς, έρχεται να ικανοποιήσει από τη μία τα συντηρητικά ανακλαστικά μερίδας της κοινωνίας, ενώ από την άλλη ήρθε η ώρα να ξεπληρώσει τις υποχρεώσεις που έχει προς τη βάση του εθνικού κορμού που τον στήριξε το προηγούμενο διάστημα (ΑΝΕΛ, εκκλησία, σώματα ασφαλείας κλπ). Προς αυτήν την κατεύθυνση εφαρμόζει εκτεταμένες κατασταλτικές επιχειρήσεις προς τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους, στέκια και καταλήψεις. Παράλληλα με αυτό συνεχίζει και την εκτεταμένη καθημερινή καταστολή μας με τη συνεχιζόμενη υποτίμησή μας. Οι αλχημίες κράτους και κεφαλαίου δεν τελειώνουν στα μνημόνια, αυτό ήταν μόνο ένα μικρό κομμάτι των όσων μας περιμένει. Στρατιωτικοποιημένες και πλήρως ελεγχόμενες ζώνες για τους απόκληρους, και ξύλο από τους μπάτσους σε όποιον τολμάει να αντιδράσει απέναντι στα οικονομικά σχέδια είτε των δημόσιων είτε των ιδιωτικών μαφιόζων.

Οι σημερινοί αριστεροί διαχειριστές του κράτους έρχονται σαν ένα κόμμα “μουσολινικού τύπου” να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των μικροαστών και νοικοκυραίων. Μετά την ανακατανομή του πλούτου, αποτέλεσμα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης όλη την προηγούμενη περίοδο, όσοι επιβίωσαν από αυτή ζητάνε εγγυήσεις. Τα παλιά μοντέλα κυριαρχίας δεν έχουν την φερεγγυότητα για το μικροαστικό συνοθύλευμα που έχει το φασιστοαριστερό μόρφωμα του Σύριζα, το οποίο ακόμα είναι άφθαρτο, και το οποίο λόγω του περάσματός τους από τα μαρξιστικά θρανία, γνωρίζει πολύ καλά πως μπορεί να σερβίρει μια μικρή δόση προοδευτικής διαχείρισης με ένα τεράστιο ποσοστό ολοκληρωτισμού. Όταν αυτό δεν το πετυχαίνει με τα επικοινωνιακά του μέσα έρχονται οι παλιές, κλασικές συνταγές, και αγαπημένες των ακροδεξιών μορφωμάτων, αυτές των γκλοπ, χημικών, φυλακίσεων. Οι εκκενώσεις των καταλήψεων γίνονται με πρωτοφανή ένταση για τα εγχώρια δεδομένα, και αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας αυτοαποκαλούμενης αριστερής κυβέρνησης. Στον αριθμό των εκκενώσεων από την Τρίτη 12/3 προστίθενται αυτές της Ζαΐμη 11 και GARE (2η φορά) στα Εξάρχεια και της Ματρόζου 45 στο Κουκάκι. Δύναμη και κουράγιο σύντροφοι/ισσες. Τίποτα δεν τέλειωσε.

Σχετικά με την Κατάληψη της Ανάληψης

Από την πρώτη κιόλας εβδομάδα που πέρασε της Αντιφασιστικής – Αντιεθνικιστικής μηχανοκίνητης πορείας του Σαββάτου 3/2, που πραγματοποιήθηκε από 70-80 συντρόφους/ισσες από τα ανατολικά της Αθήνας στις γειτονιές του Βύρωνα, Καισαριανής, Ιλισσίων, Ζωγράφου και Παγκρατίου, εν όψει της φασιστοσύναξης των Ιμίων και του εθνικοπατριωτικού συλλαλητηρίου του Συντάγματος για το Μακεδονικό, διάφοροι εθνικοπατριώτες, από φασίστες έως νεοφιλελέδες, ζητάνε με ηλεκτρονικά σχόλιά τους σε ηλεκτρονικά γκρουπ που αφορούν τον δήμο Βύρωνα, την εκκένωση του κτιρίου. Δεν είναι τυχαίο ούτε το γεγονός της αναφοράς της σημαίας ούτε το πότε αυτό γίνεται γνωστό. Η σημαία που έχουμε αναρτήσει που για εμάς συμβολίζει τον αγώνα για την κοινωνική χειραφέτηση και την ελευθερία, έχει ανέβει στο ιστίο την ημέρα των εκδηλώσεων για τα τρία χρόνια της κατάληψης, δηλαδή την Κυριακή 1 Οκτωβρίου. Ξαφνικά, κάποιος Γ.Δ. που δηλώνει ότι μένει δίπλα στο πάρκο (;) την “ανακαλύπτει” στις 4/3, έναν μήνα μετά την αντιφασιστική περιφρούρηση της Ανάληψης το Σαββατοκύριακο 3 και 4 Φεβρουαρίου, και ζητάει την απομάκρυνσή μας. Τρείς μέρες μετά εμφανίζεται ο “Σκάι” με το αναρχοβοφικό ρεπορτάζ του.

Εκείνο το διήμερο του Φεβρουαρίου θυμίζουμε ότι οι γειτονιές μας, όπως και το μεγαλύτερο κομμάτι της Αττικής, ήταν εχθρικό για τους φασίστες. Σ’ ό,τι αφορά την Ανάληψη 50 με 60 αντιφασίστες/-τριες, περιφρουρούσαν το πάρκο από πιθανή επίθεση φασιστών και το είχαν μετατρέψει σ’ ένα αντιφασιστικό προπύργειο για την περιοχή του πάνω Βύρωνα που οι φασίστες δεν τολμούσαν ούτε καν να το σκεφτούν να έρθουν. Την ίδια ώρα κι άλλοι σύντροφοι/ισσες περιφρουρούσαν τους δρόμους και τα υπόλοιπα στέκια των γειτονιών μας, δείχνωντας ότι οι γειτονιές μας είναι αντιφασιστικές ζώνες. Αυτό που μας εντυπωσίασε και μας συγκίνησε πραγματικά ήταν η προσέλευση κόσμου της γειτονιάς. ο οποίος ήρθε αυθόρμητα από μόνος του να δηλώσει παρών στον αντιφασιστικό αγώνα, χωρίς να μας ξέρει και ποτέ να έχουμε συναντηθεί μαζί του. Κυριολεκτικά, και χωρίς ίχνος υπερβολής κόσμος εκείνη τη μέρα, όσο πλησίαζε η ώρα του συλαλλητηρίου, συνέρρεε όλο και περισσότερο στο πάρκο και παρακαλούσε σχεδόν να μας επισκεφτούν οι φασίστες, ώστε να περάσουμε από πάνω τους. Δεν το έχουμε ξαναζήσει όλα αυτά τα χρόνια στις γειτονιές μας. Το καταγράφουμε, το μοιραζόμαστε και το αντιλαμβανόμαστε ως νίκη των αγώνων που γίνονται όλα αυτά τα χρόνια από το ευρύτερο κίνημα στις γειτονιές και έχουν πραγματικά ριζώσει. Αυτό ήταν που πραγματικά ενόχλησε τους εθνικοπατριώτες του Βύρωνα, και όχι η σημαία ή η κατάληψη. Επίσης αναφέρουμε ότι όσο κι αν διαφωνούσαμε με το συγκεκριμένο συλλαλητήριο, η παρουσία μας στο πάρκο δεν εμπόδισε κανέναν/καμμία που κρατούσε ελληνική σημαία να περάσει είτε μέσα είτε γύρω από αυτό ούτε απειλήσαμε κανέναν, σωματικά ή λεκτικά, που πήγαινε ή γυρνούσε από αυτό, όσο και αν είμασταν αντίθετοι/ες με το περιεχόμενό του. Αντίθετα όμως η περιφρούρηση του πάρκου περικύκλωσε συνολικά τρία άτομα της αστυνομίας τα οποία παρακολουθούσαν το πάρκο και τα έδιωξε χωρίς να ασκηθει βία, ξεκαθαρίζοντας ότι οι χαφιέδες και οι ρουφιάνοι στην γειτονιά του Βύρωνα είναι ανεπιθύμητοι (κίνηση η οποία πιστεύουμε ότι πραγματικά ενόχλησε το τοπικό ΑΤ, πράγμα που μας χαροποιεί ιδιαίτερα).

Γνωρίζουμε λοιπόν, πολύ καλά ότι αυτός ο συρφετός μόνο για το πάρκο δεν νοιάζεται ή για το αναψυκτήριο. Αν ενδιαφέρονταν όλοι αυτοί οι “καναπεδάκηδες” που δηλώνουν κάτοικοι Βύρωνα στα προφίλ τους (4-5 άτομα δηλ) για τον χώρο που σήμερα εμείς έχουμε δώσει ζωή, θα σηκώνονταν από τα πληκτρολόγια και θα βοήθαγαν στις εργασίες είτε του χώρου, είτε στην συντήρηση του πάρκου. Αυτό δεν το έκαναν ούτε όσο ήταν εγκαταλελλειμμένος ο χώρος, ούτε και θα το κάνουν ποτέ γιατί πολύ απλά δεν τους ενδιαφέρει.Τους ενδιαφέρει μόνο η ιδεολογική ισοπέδωσή μας, αλλά δεν θα τους κάνουμε την χάρη.

Και γιατί ο “Σκάι”;

Σχετικά και ειδικά τώρα με τον “Σκάι” και την αγωνία του για τον Βύρωνα, θυμίζουμε ότι η παρουσία του εδώ δεν είναι κάτι το καινούργιο. Το παρελθόν του εν λόγω τηλεοπτικού σταθμού σε σχέση με την γειτονιά του Βύρωνα και τα συμφέροντα τα οποία εξυπηρετεί μας είναι γνωστό εδώ και χρόνια. Ο σταθμός που προβάλλει την οικολογία της καπιταλιστικής ανάπτυξης και θέλει το φυσικό περιβάλλον έρμαιο των επιχειρήσεων (βλπ ΣΠΑΥ-Υμηττός), έχει κολλητιλίκια με τα στελέχη της τοπικής ΝΔ, και ειδικότερα με τον πρώην δήμαρχο Ν.Χαρδαλιά και τον περίγυρό του. Ο Ν.Χαρδαλιάς μετά από ένα διάστημα “τυχαίας” απουσίας του, εμφανίζεται και πάλι στο προσκήνιο σε πρόσφατη εκδήλωση της τοπικής Ν.Δ. να χαιρετάει τα μέλη και στελέχη. Ο εν λόγω πρώην δήμαρχος μετά τη χλιδάτη ζωή που πέρασε διαχειριζόμενος τεράστια ποσά επιχορηγήσεων από την κυβέρνηση της Ν.Δ, τα οποία κατέληξαν σε υπερκοστολογίσεις έργων, χρυσοφόρες εργολαβίες (ενδεικτικά αναφέρουμε την τσιμεντοποίηση της γειτονιάς του Καρέα, τις συχνές ασφαλτοστρώσεις με τις “έντεχνες” κακοτεχνίες για να ξαναγίνονται τα έργα, προεκλογικές fast track εργολαβίες για έργα βιτρίνας που έμεναν στη μέση ή αποδείχτηκαν ελλατωματικά όπως το βιοκλιματικό σχολείο του Καρέα και το δημοτικό κολυμβητήριο κλπ κλπ), σήμερα μαθαίνουμε ότι είναι ο επιχειρηματίας που κρύβεται πίσω από εταιρεία fitness, η οποία απορούμε μεταξύ άλλων που βρήκε τα χρήματα για την επιβίωσή της, και την γιγαντιαία ανά 15νθήμερο σχεδόν καμπάνια της, για τις υπερπροσφορές άθλησης που διαφημίζει, την ώρα που η μια επιχείρηση κλείνει μετά την άλλη και την ώρα που τα ποσά για το τύπωμα πολύχρωμων αφισών και η πρόσληψη συνεργείου για τις αφισοκολλήσεις είναι τεράστια για τα σημερινά οικονομικά δεδομένα. Και αν ο εν λόγω πρώην δήμαρχος τώρα το έχει ρίξει στις επιχειρήσεις, οι πολιτικοί μηχανισμοί που έστησε τα προηγούμενα χρόνια είναι εν ενεργεία, και αυτοί σήμερα πιέζουν για την εξαφάνισή μας. Ό λόγος προφανώς και δεν είναι η κατάληψη ενός δημόσιου χώρου, αυτή είναι μόνο η πρόφαση, ο λόγος είναι το ακροδεξιό ιδεολόγημα που θέλει κάθε φωνή ελευθερίας να καταπνίγεται και να σωπαίνει. Μέσα στις μεταμορφώσεις του χαμαιλέοντα των μηχανισμών της δεξιάς, ανακαλύπτουμε σε τοπικό επίπεδο τον πρώην συνεργάτη του Ν.Χαρδαλιά Μ.Μπαντή, ο οποίος αν και δεν έχει μέχρι στιγμής την επίσημη στήριξη της Ν.Δ, συνεργάζεται μια χαρά σε θέματα καταστολής με τον ομοϊδεάτη του, εκπρόσωπο της “λαϊκής” δεξιάς στη γειτονιά μας, Χρ. Γώγο. Για τον ρόλο και των δύο προαναφερθέντων ακροδεξιών έχουμε μιλήσει σε προηγούμενα κείμενά μας.

Το σκηνικό συμπληρώνει ο τρίτος της παρέας Γρ. Κατωπόδης, ο οποίος προσπαθώντας να ρετουσάρει την συνεργασία με τα ακροδεξιά τοπικά μορφώματα, ισχυρίζεται ότι λόγω συσχετισμών στο Δ.Σ. αναγκάζεται να συνεργαστεί μαζί τους και το παρουσιάζει σαν μια προοδευτική κατεύθυνση! Ο νυν δήμαρχος στις δηλώσεις του στο Σκάι πετάει το μπαλάκι στην κεντρική εξουσία για την εκκένωση της κατάληψης, λέγοντας ότι μετά την πρόσφατη παρέμβαση στο Δ.Σ. για το θέμα αυτό, φοβάται “την σπίθα που θ’ ανάψει στη γειτονιά”.

Ωστόσο, η σπίθα έχει ανάψει στις γειτονιές μας εδώ και χρόνια με τους αγώνες που έχουν ανοιχτεί από το τοπικό αυτοοργανωμένο κίνημα. Επανασυνδέσεις κομμένων ρευμάτων, κουζίνες της πραγματικής αλληλεγγύης, αγώνες για τις ελεύθερες μετακινήσεις, αντιφασιστικές δράσεις, πολιτιστικά δρώμενα με αντιεμπορευματικούς όρους δίνοντας ζωή σε δημόσιους χώρους (παιδικά δρώμενα, θέατρα, προβολές, αθλήματα, συναυλίες κ.α.).

Ως κομμάτι των ζωντανών αυτών κυττάρων που δημιουργούν ελευθεριακές συνθήκες ζωής και όχι επιβίωσης θέλουν να μας απομονώσουν καταστέλλοντάς μας. Από τη θέση μάχης που έχουμε πάρει ενάντια στην κοινωνία του κανιβαλλισμού και της ανελευθερίας θα υπερασπιστούμε τα ιδανικά και τις αξίες μας με όποιο τρόπο κρίνουμε απαραίτητο.

Το μονοπώλιο της βίας το έχει το κράτος και μόνο αυτό.

Να θυμάστε…

Όποιος σπέρνει ανέμους

θερίζει θύελλες

Κατάληψη Ανάληψης

Tο εθνικό συμφέρον είναι το συμφέρον των αφεντικών, μόνο συμφέρον μας η κοινωνική χειραφέτηση

Από τα μνημόνια της εθνοσωτηρίας στα συλλαλητήρια του εθνικού συμφέροντος, και από τη συνθήκη της υποτίμησής μας σ’ αυτήν του αφανισμού μας. Γιατί τι άλλο μπορεί να ζητάει όλος αυτός ο εθνικοπατριωτικός συφερτός που συμμετέχει στα συλλαλητήρια για το “Μακεδονικό”, πέρα από το να προσφέρει μια νέα διέξοδο στο κεφάλαιο; Μια μάζα χριστιανοταλιμπάν, αρχαιόπληκτων, ανιστόρητων, ρασοφόρων σκοταδιστών και χουντικών, που φτάνουν στο σημείο να ζητάνε ιδεοληπτικά από το στρατό να εγγυηθεί την “εθνική κυριαρχία”. Αυτός ο πολεμοχαρής συφερτός του εθνικού κορμού το μόνο που συνεπάγεται είναι η συσπείρωση των συντηρητικών, ακροδεξιών και νεοναζί, σ’ έναν νέο πόλο, έτοιμο να προσφέρει απλόχερα τις υπηρεσίες του στους καπιταλιστές, στον νέο κύκλο επίθεσης που ετοιμάζουν εναντίον μας.

Όπως μας θυμίζει ο Π.Κροπότκιν: “Η μελέτη των αγώνων του παρελθόντος, αποτελεί το καλύτερο μάθημα για τους αγωνιστές του αύριο”, και σ’ αυτήν την μελέτη εύκολα διαπιστώνουμε ότι η εθνική αφήγηση είναι γεμάτη από “σωτηρίες” και “συμφέροντα” ανεξαρτήτως εποχής, με την κατάληξη να είναι πάντα η ίδια για τους καταπιεσμένους. Οι κάθε είδους εθνικισμοί και μεγαλοϊδεατισμοί το μόνο που παράγουν για εμάς είναι εκδιώξεις, βουνά πτωμάτων και μαζικούς τάφους, με τους κεφαλαιοκράτες να ορμάνε σαν γύπες πάνω στην καμμένη γη, για να ανοίξουν τις νέες μπίζνες ανοικοδόμησής. Η ρητορική, λοιπόν, “περί εθνικού συμφέροντος” που προωθούν οι διάφοροι εθνικοπατριώτες από αυτούς της ακροδεξιάς έως αυτούς της αριστεράς, δεν είναι παρά η καύσιμη ύλη στην μηχανή των αφεντικών, που τους επιτρέπει να παγιώνουν το καθεστώς συναίνεσης απέναντι στις οικονομικές πολιτικές του αφανισμού μας. Από αυτό το σύμπλεγμα δεν μπορούν να λείπουν και οι αριστεροί διαχειριστές του κράτους, οι οποίοι όχι μόνο έχουν ξεπλύνει ιστορικά τους φασιστικούς μηχανισμούς του, αλλά σήμερα είναι και συνεργάτες τους. Οι όποιες διαφωνίες προκύπτουν μεταξύ τους σε αυτή τη φάση, θα γεφυρωθούν και πάλι μόλις οι γεωστρατηγικές διακρατικές συμφωνίες καλύψουν τα επεκτατικά σχέδια του ελληνικού κράτους.

Τα περί “εθνικής ομοψυχίας” και “εθνικού συμφέροντος” λοιπόν, δεν θα έπρεπε να μας αφορούν, καθώς το μόνο που παράγουν είναι το καθεστώς κοινωνικής ειρήνης με τ’ αφεντικά, και συνακόλουθα άστεγους στα πάρκα, ουρές πεινασμένων στα δημοτικά σισσίτια, κόσμο γεμάτο άγχος και αγωνία από την επισφάλεια και τις απλήρωτες εργατοώρες από τους “ομοεθνής” του εργοδότες, και ένα σωρό καθημερινές ιστορίες “ελληνικής” ψύχωσης. Το ερώτημα γύρω από την ονοματολογία της όποιας χώρας -και τα όρια των συνόρων της- έχει την απάντηση για εμάς: Καμία πατρίδα για τους μελλοθάνατους. Παράλληλα έχει και την απάντηση που δίνει καθημερινά ο κόσμος του αγώνα μέσα από τη δημιουργία σχέσεων, δομών και κοινοτήτων, όπου αντεπιτίθονται σ’ αυτή την συνθήκη. Εδάφη όπου έχουν στοχοποιηθεί ακριβώς γιατί αποτελλούν σήμερα το μόνο ανάχωμα στα παραπάνω.

Σε μια περίοδο όπου το επίσημο κράτος διαλαλεί μέσω των μηχανισμών προπαγάνδας του ότι ετοιμάζει μια σειρά από νέες κατασταλτικές επιχειρήσεις στο σύνολο των ελεύθερων κοινωνικών χώρων και καταλήψεων, έχουμε την επίθεση σε τρείς από αυτές. Χαρακτηριστικό του κλίματος που δημιουργήθηκε είναι ότι σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, μια κατάληψη έχει ήδη εκκενωθεί και κατεδαφιστεί (Τερμίτα), ενώ μια άλλη κάηκε. Κατά τη διάρκεια του εθνικιστικού συλλαλητηρίου για το Μακεδονικό στην Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 21/1, φασιστικές ομάδες επιτέθηκαν στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο «Σχολείο», όπου και απωθήθηκαν από τους συντρόφους/-ισσες, ενώ επιτέθηκαν δύο φορές στην κατάληψη Libertatia όπου τελικά την έκαψαν, με τις πλάτες των αστυνομικών δυνάμεων.

Το γκρέμισμα ωστόσο μιας δομής αγώνα από το κράτος και το κάψιμο μιας άλλης από τους νεοναζί συνεργάτες του, δεν είναι τίποτ’ άλλο για εμάς από το σινιάλο ότι έφτασε η ώρα για την ολομέτωπη σύγκρουση με το κράτος, τους φασιστές και τ’ αφεντικά.

Αλληλεγγύη και δύναμη στους συντρόφους/-ισσες από τις καταλήψεις Τερμίτα και Libertatia

Πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών
Κατάληψη Ανάληψης

«Οι ληστές με τα κόκκινα» και συνέλευση για την νεοφεουδαρχική πολιτική του δήμου

Στις 6/12 οι νεοφεουδάρχες της δημοτικής αρχής Κατωπόδη αποφασίζουν να δεσμεύσουν χρηματικά ποσά από 3.800 ανθρώπους της γειτονιάς του Βύρωνα, με πρόσχημα τα χρέη προς το δήμο. Για αυτή την απροειδοποίητη φοροεπιδρομή δεκάδες άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν ατομικά στις αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες, με τις φωνές τους να βρίσκουν κλειστά αυτιά.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν δημοσιευθεί από τους 3.800 κατοίκους οι 2.500 οφείλουν από 50 έως 200 €, και αφορούν χαράτσια σχετικά με άρθρα παραβίασης του K.O.K., δημοτικά τέλη από απλήρωτους λογαριασμούς της ΔΕΗ, ποσά προς το νεκροταφείο κλπ κλπ, τα οποία οι νεοφεουδάρχες τα ζητάνε μάλιστα και σε πολλαπλάσια τιμή λόγω των τοκογλυφικών πολιτικών των κρατικών φορέων.

Μιλάμε δηλαδή, στην πλειονότητά τους για “χρέη” της φτωχολογιάς τα οποία υφίστανται εξαιτίας της ολοένα και μεγαλύτερης υποτίμησής μας.

Και εδώ τονίζουμε ότι για το τι είναι χρέος, και το ποιο είναι το ύψος του, το ορίζουν κάθε φορά οι πολιτικές της κερδοφορίας του κεφαλαίου, οι τράπεζες, οι φορομπηχτικοί μηχανισμοί του κράτους και γενικά οι κυρίαρχοι των ζωών μας.

Σημειώνουμε ακόμα ότι η φοροεπιδρομή αυτή εκτός των άλλων έγινε σε πλήρη συμφωνία με τα τραπεζικά καταστήματα, τα οποία δέχτηκαν σε μια νύχτα την εφαρμογή της. Αυτό για να μην προλάβει ο κόσμος να κάνει την αίτηση για το ακατάσχετο του λογαριασμού του πριν δεσμευτούν τα χρήματά του.

Η μεγαλύτερη αλητεία της δημοτικής αρχής είναι ότι μετά από αυτήν την ενέργεια κόβει κορδέλες και διαφημίζει το κοινωνικό της έργο, φανερώνοντάς μας έτσι το μέλλον που οραματίζονται οι Συριζαίοι διαχειριστές του κράτους . Έναν κόσμο φτωχών και εξαθλιωμένων που από τη μία θα του τα παίρνουν και από την άλλη θα τον κάνουν να εξαρτάται από τα δίκτυα φιλανθρωπίας του Σύριζα. Αλλά μαζί με το τυρί βλέπουμε και την φάκα.

Και δεν θα φάμε το δόλωμα

Ανοικτή Συνέλευση την Τρίτη 19/12 στις 19.30 στην Κατάληψη της Ανάληψης, (πάρκο Ανάληψης Βύρωνας) για να συζητήσουμε το πως θα σταματήσουμε μαζικά στην πράξη την κατάσχεση των λογαριασμών

Κατάληψη Ανάληψης

Επικοινωνί@ ή αλλιώς www.papagalakia.info

 

Αρχικά, ας μιλήσουμε για ενημέρωση. Το πως διαχειρίζεται ο καθεστωτικός τύπος την πληροφορία το γνωρίζουμε πολύ καλά. Το ζούμε εδώ και χρόνια ως αναρχικοί/ές στο πετσί μας. Το πως διαχειρίζεται τώρα ένα τοπικό αστικό έντυπο την πληροφορία σχετικά με τους αγώνες στις γειτονιές μας το συναντάμε για πρώτη φορά μέσα από τα λιβελογραφήματα της εφημερίδας Επικοινωνί@ Βύρωνα-Καισαριανής. Η εν λόγω φυλλάδα, στην τελευταία της έκδοση με ημερομηνία κυκλοφορίας τον Νοέμβρη του 2017, πουλάει εκδούλευση στην τοπική εξουσία, με δημοσιεύματα τα οποία στρέφονται κατά του κόσμου που αγωνίζεται. Κείμενα τόσο στρατευμένα που θα ζήλευαν ακόμα και τα γραφεία τύπου των τοπικών δημοτικών παρατάξεων.

Δεν μας εκπλήσσει για την προσφορά υπηρεσιών της επικοινωνί@ς, καθώς τα λεφτά είναι πολλά και οι μηχανισμοί το ίδιο. Τα τοπικά έντυπα εξηγούμε, ότι εξαρτώνται από τις καταχωρήσεις των τοπικών αρχόντων (είτε συνεντεύξεις, είτε δελτία τύπου), οι οποίοι είναι εκτός των άλλων και τοπικοί επιχειρηματίες που πληρώνουν αδρά το διαφημιστικό χώρο. Οπότε, η όποια δημοσιογραφική δεοντολογία πάει στον βρόντο, μπροστά στα εκάστοτε οικονομικά αλισβερίσια.

Μας προκαλεί ωστόσο το γεγονός, ότι χρησιμοποιούνται δημοσιευμένα πολιτικά κείμενά μας, κομμένα και ραμμένα στα επιχειρηματικά συμφέροντα της φυλλάδας, με αποτέλεσμα την παραπληροφόρηση . Στα δημοσιεύματά της φτάνει σε σημείο να μας νουθετεί, σε ένα όργιο κολακείας προς τους τοπικούς παράγοντες, για το πλαίσιο λειτουργίας της κατάληψης, ενώ υπερασπίζεται παθιασμένα την εκκένωση της Βίλας Ζωγράφου από τα αριστερά ΜΑΤ.

Το έχουμε πει πολλες φορές, αλλά ας το ξαναπούμε άλλη μία, μπας και το καταλάβετε. Η κατάληψη της Ανάληψης είναι ένα ακόμα κέντρο αγώνα αναρχικών, ενάντια σε όσους καταδυναστεύουν τις ζωές μας. Παράλληλα είναι και ένα απελευθερωμένο έδαφος, από αυτά που οργανώνουμε τους όρους της αντίστασης και αντεπίθεσής μας απέναντι στο Κράτος και τους θεσμούς του, στην κοινωνία που αναπαράγει τις κυριαρχικές σχέσεις, στο κεφάλαιο, τις τράπεζες και τα αφεντικά, στους φασίστες και τους ρατσιστές. Οπότε, για το τι κάνουμε στην Ανάληψη δεν σας πέφτει λόγος, γιατί ανήκετε στην άλλη μπάντα. Αυτή των εκμεταλλευτών και των εθελόδουλων.

Αφορά ωστόσο τα κομμάτια εκείνα της γειτονιάς που θέλουν να αντισταθούν στη σύγχρονη βαρβαρότητα και στην υποτίμηση της ζωής τους. Σε αυτά απευθυνόμαστε, αυτά υπολογίζουμε, με αυτά θέλουμε να συναντηθούμε για να αλλάξουμε τους όρους ζωής μας. Και αυτά καλούμε να στηρίξουν τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα και τις κοινότητες αγώνα της περιοχής. Αυτή είναι η μόνη διέξοδος σε ότι ζούμε, και όχι οι εκλογικές διαδικασίες και η εναπόθεση των ζωών μας σε σωτήρες κάθε είδους, η οποία το μόνο που κάνει είναι να επικυρώνει τους όρους της σκλαβιάς μας.

Και επειδή εμεις δεν έχουμε μάθει στο γλείψιμο

ενημερώσουμε με τη σειρά μας την Επικοινωνί@, ότι:

δεν ηρθαμε για να συνδιαλλαγουμε,

ηρθαμε για να ταραξουμε

Κατάληψη Ανάληψης

e-mail επικοινωνίας: analipsi@espiv.net

Σεπτέμβριος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
css.php