Κείμενα-Προκηρύξεις

Κέιμενο Πρωτοβουλίας Κατοίκων Καισαριανής για ελεύθερες μετακινήσεις & ενάντια στο αναβαθμισμένο σύστημα ελέγχου στα ΜΜΜ

κείμενο ΑΚΧΒΖ 20/1/2017

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Αν και σταθερά τα τελευταία χρόνια, οι άρπαγες του δήμου Ζωγράφου έχουν προσπαθήσει να πάρουν στα χέρια τους τον χώρο της Βίλλας Ζωγράφου, μόνο τελευταία έχουμε γίνει μάρτυρες μιας συντονισμένης προσπάθειας του συνόλου της δημοτικής αρχής να επιτεθούν με αγαστή μεταξύ τους συνεργασία στην κατάληψη, η οποία δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια στον χώρο. Χέρι-χέρι, λοιπόν, «δεξιά» και «αριστερά» προχωρούν στην κατασυκοφάντηση της κατάληψης, με μέσα τα οποία δεν συναντάμε πρώτη φορά. Στόχος τους, να προλειάνουν το έδαφος για μια κατασταλτική επέμβαση, προκειμένου να περάσει στην κατοχή τους ΟΛΟΣ ο χώρος (κτίριο και πάρκο). Κάτι τέτοιο δεν μας ρίχνει από τα σύννεφα, ούτε το θεωρούμε ιδιαιτερότητα του Δήμου Ζωγράφου. Η αρπαγή ελεύθερων χώρων, η καταστροφή της φύσης, η επέμβαση στις ζωές όλων των ανθρώπων, που επιμένουν να μην ζουν με τους κανόνες του, είναι η πεμπτουσία του κράτους και του κεφαλαίου. Και φυσικά το πιο σταθερό εργαλείο στα χέρια του είναι η καταστολή. Και αν, για να την επιβάλει, στο παρελθόν, τη συνόδευε από άναρθρες φασιστικές κραυγές για τάξη και ασφάλεια, η τωρινή πρώτη φορά φασιστερά έρχεται πιο διαβασμένη και ύπουλη. Διαλέγει έναν Δούρειο Ίππο, που δύσκολα η κοινωνία θα απορρίψει: Πολιτισμός! Δεν έχει περάσει καιρός από τότε που φανερώθηκαν τα σχέδια της δημοτικής αρχής για να γίνει το κτίριο της Βίλας ωδείο, σχέδια ενάντια στα οποία ο κόσμος του ανταγωνιστικού κινήματος, αλλά και της γειτονιάς έδειξε την αντίθεσή του. Ωστόσο, το φετινό καλοκαίρι ξεκίνησε η κατά μέτωπο επίθεση. Αρχικά, η δήμαρχος παραδέχθηκε ότι έχει ρουφιανέψει το ζήτημα στην εισαγγελική αρχή, ενώ ό πρόεδρος του ΝΠΔΔ παραδεχόταν σε συνέντευξή του ότι απλά περιμένουν τα πιστά στρατιωτάκια τους, τους μπάτσους να κάνουν τη βρώμικη δουλειά ώστε να τους αδειάσουν τη γωνιά αυτοί που θα σταθούν ενάντια στην «ανάπτυξη». Από κοντά και ο «φυτευτός» εκλεκτός της ΝΔ να βγάζει δεξιάς αισθητικής βιντεάκια. Καταλαβαίνουν ότι όσο υπάρχει ο Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Βίλλα Ζωγράφου, θα συνεχίσει να υπάρχει και ο τελευταίος χώρος πρασίνου στο κέντρο του Ζωγράφου. Και αν γίνει αυτό, πού θα γίνουν αναπλάσεις; Πώς θα εκμεταλλευτούν εμπορικά τον χώρο; Πού τέλος πάντων θα γίνει το parking της σχεδιαζόμενης γραμμής του μετρό, με στάση στη Γαρδένια; Δεν περιμένει κανένας ότι μπροστά στο χρήμα θα κολλήσουν σε μερικά δέντρα… Σαφής ένδειξη των σχεδίων της δημοτικής αρχής είναι η υπόγεια συμφωνία του Δήμου με εταιρεία security στην οποία έχει ΉΔΗ αναθέσει τη φύλαξη του πάρκου. Τοποθετώντας δηλαδή ιδιωτικούς μπάτσους, οι οποίοι θα ελέγχουν την καθημερινότητα όλων όσων κινούνται στο συγκεκριμένο χώρο. Υπό το βλέμμα σεκιουριτάδων θα κυκλοφορεί πλέον ο καθένας στα τελευταία μη-τσιμεντοποιημένα στρέμματα στην περιοχή, τουλάχιστον για όσο αυτά υπάρχουν. Δεν αμφιβάλουμε, βέβαια, ότι η κοινωνία είναι γεμάτη ρουφιάνους, που θα επικροτούσαν μία τέτοια κίνηση, απέναντι στους οποίους είναι χρέος μας να σταθούμε. Η τακτική της καθυπόταξης, μέσω της επιτήρησης, για την υπαγωγή του καθετί ζωντανού σε μια ελεγχόμενη χρησιμότητα, δεν είναι κάτι καινούριο. Πλέον, όμως ο παράγοντας της τεχνολογικής εξέλιξης έχει δημιουργήσει μια επιτάχυνση στην εξάπλωση των δικτύων επιτήρησης. Οι γειτονιές, τα στενά, τα πάρκα, που μέχρι σήμερα αποτελούσαν ανάσες ελευθερίας από το πανοπτικό μάτι των διάφορων εξουσιών, είναι σχεδόν τα τελευταία προπύργια αντίστασης ενάντια στην επιτήρηση και αποστείρωση της καθημερινής μας ζωής. Η μετατροπή του πάρκου της Βίλλας σε parking, 24ωρα φυλασσόμενο από security, δεν έχει μόνο περιβαλλοντικές ή αισθητικές συνέπειες, αλλά πλήττει τον πυρήνα της ελευθερίας της μη επιτηρούμενης μετακίνησης μέσα στη γειτονιά μας. Η καταστολή βέβαια της κατάληψης της Βίλλας Ζωγράφου εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό κράτους και κεφαλαίου, ο οποίος δεν επιτίθεται στις καταλήψεις, τόσο, σε χωροταξικό επίπεδο, αλλά έχει ως βασικό στόχο την καταστολή όσων αυτές πρεσβεύουν. Άλλωστε, ξέρουμε καλά, πως η «ανάπτυξη» είναι απλά μια επίφαση. Η λυσσαλέα επίθεση από το κράτος και τα τσιράκια του ενάντια στις καταλήψεις, η οποία αναζωπυρώθηκε τα τελευταία χρόνια με τις εκκενώσεις της κατάληψης Βίλα Αμαλίας, της κατάληψης Σκαραμαγκά, του κατηλημμένου αυτοδιαχειριζόμενου χώρου «Κένταυρος» των καταλήψεων μεταναστών στη Θεσσαλονίκη, καθώς και με τις απειλές εκκένωσης προς καταλήψεις όπως η Βανκούβερ Απάρτμαν, είναι ενδεικτική της απειλής που νιώθει αυτό και η έννομη τάξη του, αφού η ύπαρξη μιας κατάληψης από μόνη της αποτελεί μια ρωγμή στον ασφυκτικό κλοιό της νομιμότητας. Εξάλλου, οι καταλήψεις είναι ή θα έπρεπε να είναι προπύργια υλικής αντίστασης ενάντια στην ίδια την ύπαρξη τόσο του κράτους όσο και του δικτύου μικροεξουσιών στο οποίο αυτό βρίσκει έρεισμα. Είτε ως εξεγερτικά κέντρα αγώνα, είτε ως μήτρες αποδόμησης των εσωτερικευμένων κυρίαρχων εξουσιαστικών λογικών, οι καταλήψεις είναι νησίδες ελευθερίας , είναι μια γεύση ενός εν δυνάμει κόσμου, είναι μια στιγμή που οι σκοποί ταυτίζονται με τα μέσα.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΛΛΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Βίλλα Ζωγράφου

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ 24/8 ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΕΓΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ/ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΝΟΤΑΡΑ 26

Τα ξημερώματα της 24ης Αυγούστου η Κατάληψη Στέγης Μεταναστών/-στριών-Προσφύγων Νοταρά 26 στα Εξάρχεια δέχτηκε εμπρηστική επίθεση. Απ’την επίθεση κινδύνεψαν άνθρωποι που έμεναν μέσα στην κατάληψη και ως επί το πλείστον, οικογένειες με μικρά παιδιά, ενώ λόγω της έγκαιρης κινητοποίησης αλληλέγγυων και μεταναστών που έσβησαν γρήγορα τις εστίες φωτιάς, δεν θρηνήσαμε κάποια ανθρώπινη ζωή παρά μόνο υλικές φθορές.Δεν μας κάνει εντύπωση η μισανθρωπική και θρασύδειλη φασιστική επίθεση που ερχεται να  προστεθει σαν ενα νεο κομματι στο παζλ των πολλαπλών επιθέσεων που έχουν δεχθεί την τελευταια διετία καταλήψεις, αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και αυτοοργανωμένες δομές αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες-τριες  ανα την επικράτεια. (Terra Incognita,Vancouver Apartman, Libertatia, Αναληψη, Αυτονομο Στεκι  Αθηνας και Ξανθης, Ελαια, Κουβελου, Pasa Montana, Καννιγος 22, Ζαιμη 11 κ.τ.λ.). Επιθέσεις ενορχηστρωμένες απ’τον παρακρατικό φασιστικό βραχίωνα, οι οποίες προσπαθούν να συνεχίσουν το έργο του κράτους και των φορέων του να καταπνίξουν δομές των από τα κάτω, οι οποίες αμφισβητούν έμπρακτα την αντιπροσώπευση και την ανάθεση, και οργανώνονται με βάση κοινωνικές σχέσεις αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης,οριζοντιότητας και αλληλοβοήθειας. Οι παρακρατικοί φασίστες, μάλιστα, έκαναν την εμφάνισή τους και πρόσφατα σαν «αγανακτισμένοι πολίτες» στην Λέσβο, στην Κω και στη Χιο επιτιθέμενοι σε αλληλέγγυο κόσμο στους μετανάστες δείχνωντας για άλλη μία φορά τον ρόλο τους.

Επίσης,είναι νωπή η μνήμη μας απ’τις εκκενώσεις απ’το κράτος τριών καταλήψεων στέγης μεταναστών στην Θεσσαλονίκη, στις 27 Ιούλη (Νίκης 39, Ορφανοτροφείο, Hurriya), δείχνοντας την βαθιά αντιμεταναστευτική κρατική πολιτική ανεξάρτητα τον όποιο διαχειριστή του. Όλο αυτό υπόκειται στη λογική του ολοκληρωτικού καπιταλιστικού μοντέλου που προωθείται απ’το ντόπιο κεφάλαιο και την κεφαλαιοκρατική Ε.Ε. για καταστολή κάθε αγώνα απ’τα κάτω, κάθε αγώνα που αρνείται την ταξική συνεργασία και την καπιταλιστική αναδιάρθρωση που το μόνο που φέρνει είναι φτώχεια και υποτέλεια για τους ντόπιους καθώς και σπρώξιμο των μεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης-κολαστήρια.

Ένας ολόκληρος κόσμος που τα βάζει καθημερινά με το τέρας της εξουσίας, του κεφαλαίου και του φασισμού, δηλ ο κόσμος του οριζόντιου, αδιαμεσολάβητου, αντιιεραρχικού και ανατρεπτικού αγώνα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί παρά να αντισταθεί και να πολεμήσει με όπλα τις ιδέες του, την αλληλεγγύη και τον αγώνα του σε γειτονιές, χώρους εργασίας και πανεπιστήμια μακριά από κάθε λογική ανάθεσης και «φιλανθρωπίας». Η αλληλεγγύη μας στην κατάληψη Νοταρά, στις καταλήψεις στέγης μεταναστών αλλά και σε όλες τις καταλήψεις και αυτοργανωμένα στέκια είναι δεδομένη. Είμασταν και είμαστε ενάντια στον κόσμο της εξουσίας και των φρακτών, ενάντια στον ρατσισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό που μας επιβάλει η κυριαρχία και χτίζουμε κοινούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών απέναντί της. Είμασταν και είμαστε ενάντια στον υπόκοσμο των φασιστών που δρα την νύχτα και συμπληρώνει την κρατική πολιτική και καταστολή. Είμασταν και είμαστε υπέρ των αυτοοργανωμένων δομών αγώνα, υπέρ αυτών που αγωνίζονται ενάντια στο κράτος, ενάντια στο κεφάλαιο, ενάντια στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση και την εκμετάλλευση-καταπίεση που συνεπάγονται όλα αυτά. Συνεχίζουμε και εντείνουμε την προσπάθειά μας για την επίτευξη της ταξικης αντεπίθεσης, της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης και για την οικοδόμηση μίας αταξικής κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας.

Τέλος, όσο για αυτούς που νομίζουν ότι με τις επιθέσεις τους θα διαλύσουν τα αντανακλαστικά του ανταγωνιστικού κινήματος και θα αγκυλώσουν τις αντιστάσεις μας, η απάντηση είναι μία.

ΔΕ ΣΑΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙΤΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΤΕ….ΣΤΟ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΠΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ!

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΝΟΤΑΡΑ 26 ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΟΜΗ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΑΝΑΛΗΨΗ

Κείμενο αλληλεγγύης στα μέλη του Ε.Α. & ενάντια στην κρατική ομηρία του 6χρονου Λάμπρου

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ….
Το πρωί της 5 Γενάρη οι ‘’αντιτρομοκράτες σταυροφόροι’’της ΕΛ.ΑΣ. μετά από συντονισμένη κίνηση εισβάλλουν στο σπίτι στην Ηλιούπολη,όπου διέμενε η καταζητούμενη και καταδικασμένη σε δεκάδες χρόνια κάθειρξης( από 2 ξεχωριστές δίκες 50+) αναρχική συντρόφισσα-μέλος της αναρχικής Ε.Ο. «Επαναστατικός Αγώνας» Πόλα Ρούπα και τη συλλαμβάνουν. Μαζί με την ίδια συλλαμβάνουν και αιχμαλωτίζουν και τον 6χρονο γιο της Βίκτωρα-Λάμπρο(επίσης γιο του αναρχικού ενόπλου αντάρτη-απο κοινού φυλακισμένου μέλους του Ε.Α Νίκου Μαζιώτη με καταδίκες κάθειρξης 50 χρόνων και δις ισόβια απο 2 ξεχωριστές δίκες αντίστοιχα,για τη συμμετοχή του στην οργάνωση) σε ψυχιατρική πτέρυγα του Νοσοκομείου Παίδων ‘’Αγία Σοφία’’και απαγορεύουν στους συγγενείς του ανήλικου παιδιού να αναλάβουν αμέσως την επιμέλεια του,ωσότου κρίνει η κρατική Δικαιοσύνη  για την τύχη του ιδίου με ενδιάμεση έγκριση του κρατικού κλιμακίου της<<κοινωνικής>>Πρόνοιας.                                                                                                                                                                                 Παράλληλα την ίδια ημέρα, οι κρατικοί τρομοκράτες συλλαμβάνουν και την 25χρονη αναρχική συντρόφισσα Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου στην προσωπική της κατοικία στο Μπραχάμι,κατηγορούμενη για <<υπόθαλψη>> της καταζητούμενης συντρόφισσας Π.Ρούπα.Την επομένη κιόλας ημέρα της σύλληψης της η συντρόφισσα αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη των πράξεων της δηλώνοντας κι εκείνη με τη σειρά της μέλος του Ε.Α. και κρίνεται προφυλακιστέα. Το κράτος στην ουσία για να εκδικηθεί την πολιτική επιλογή των γονιών του παιδιού, Πόλας Ρούπα και Νίκου Μαζιώτη, το απαγάγει  και απειλεί να το κλείσει σε ίδρυμα στερώντας του το δικαίωμά του να μείνει με συγγενείς πρώτου βαθμού.
Δεν θα μάθουμε το κράτος τώρα. Ξέρουμε πως αντιμετωπίζει τους αγωνιστές.Ξέρουμε πώς εκδικείται αυτούς που είναι αντίθετοι με την αντικοινωνική ύπαρξή του. Ξέρουμε πώς εκδικείται αυτούς που οραματίζονται μία άλλη κοινωνία οργανωμένη απ’τα κάτω χωρίς ιεραρχίες και κοινωνικές τάξεις. Παραδείγματα της κρατικής κατασταλτικής πολιτικής έναντι των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας υπάρχουν πολλά, όμως το να κρατείται ένα 6χρονο παιδί αιχμάλωτο του κοινωνικού-ταξικού πολέμου για εκβιασμό είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει στη <<μεταπολιτευτική Ελλάδα>>.                                                                   Αυτή η ενέργεια δε θα μπορούσε να μείνει αναπάντητη απ’το οριζόντιο/επαναστατικό/ανταγωνιστικό και αντικαπιταλιστικό κίνημα. Γρήγορα τα ριζοσπαστικά του αντανακλαστικά ενεργοποιήθηκαν με άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο για την τύχη του 6χρονου Λάμπρου,φέρνοντας το κράτος και τους εξοντωτικούς θεσμούς του σε άτακτη-σταδιακή υποχώρηση και αναγκάζοντας το να παραχωρήσει προσωρινά την επιμέλεια του μικρού Λάμπρου στη μητέρα της Πόλας Ρουπα(στη γιαγιά του) με εισαγγελική διάταξη,μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση.

-ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΞΑΧΡΟΝΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ
-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΨΑΣ-ΜΕΛΗ ΤΟΥ Ε.Α. ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ,ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ ΚΑΙ ΚΩΝ/ΝΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

-ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ  ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑΤΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ,ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ,ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΜΟΡΦΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

…..ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ/ΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

https://athens.indymedia.org/post/1567828/

Βέροια: Μια αντιφασιστική πόλη-Με αφορμή τα γεγονότα της ημέρας των «εγκαινίων» των γραφείων της Χρυσής Αυγής(ΕΣΕ Ημαθίας)

Στις 14 Ιανουαρίου οι ναζί της Χρυσής Αυγής αποπειράθηκαν να ανοίξουν τα γραφεία τους στη Βέροια στην πλατεία Ωρολογίου. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ναζιστές προσπαθούν να πατήσουν πόδι στην πόλη. Kαι σε αυτή την περίπτωση τα αντανακλαστικά του κινήματος ήταν γρήγορα. Συλλογικότητες και τοπικά σωματεία, κόμματα και φορείς γρήγορα έσπευσαν να καλέσουν την κοινωνία σε εγρήγορση. Και αν στα λόγια πολλά μπορούν να ειπωθούν, αυτό που επιβεβαιώνει τη συνέπεια των ανθρώπων είναι οι πράξεις.   Από νωρίς το πρωί του Σαββάτου 14/12 στην πλατεία Ωρολογίου είχαν κυριολεκτικά στρατοπεδεύσει πολύ ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΕΚΑΜ, Ασφάλεια κλπ, έχοντας αποκλείσει περιμετρικά τα γραφεία των Χ.Αιτών, που εκείνη την ώρα μετριούνταν στα δάκτυλα του ενός χεριού. Από τα μεγάφωνα των περήφανων εθνικιστών ναζί έπαιζαν εναλλάξ στρατιωτικά εμβατήρια, Σφακιανάκης και ο εθνικός ύμνος. Δεν ήταν και πολύ δύσκολο κάποιος/α να ανακαλέσει εικόνες από τις παλιές εποχές που ο στρατός των ναζί ή των χουντικών περιφρουρούσε το ανάλογο κάθε φορά «πολιτιστικό» επίπεδο των κοπαδιών τους. Ενώ οι αντιφασιστικές δυνάμεις σιγά σιγά συγκεντρώνονταν, δύο νεοναζιστές ανεγκέφαλοι προσπάθησαν να περάσουν προκαλώντας μέσα από την αντιφασιστική συγκέντρωση. Όπως είναι λογικό, διώχτηκαν με το ανάλογο προς φασίστες πνεύμα. Αυτή ήταν και η αφορμή για να επιτεθούν οι δυνάμεις των ΜΑΤ με χημικά, χειρομβοβίδες κρότου λάμψης, γκλομπ, στην αντιφασιστική συγκέντρωση. Οι αντιφασίστες/τριες μετά την πρώτη επίθεση προσπάθησαν να ανακαταλάβουν την πλατεία, μάταια όμως γιατί όπως φάνηκε υπήρχαν σαφείς εντολές να μην επιτραπεί αυτό, προκειμένου οι νεοναζί να κάνουν τα εγκαίνια των γραφείων τους, ως νόμιμο πολιτικό κόμμα, με τους «δημοκρατικά» εκλεγμένους αντιπροσώπους. Η αστυνομία για δεύτερη φορά επιτέθηκε στους διαδηλωτές πιέζοντας τους προς την παλιά έξοδο της πόλης προς την Κοζάνη. Ακολούθησε ένα πρόχειρο στήσιμο οδοφραγμάτων, πετροπόλεμος και συγκρούσεις σώμα με σώμα με τον στρατό των ΜΑΤ, που απαντούσαν συνέχεια με τη ρίψη χημικών και χειροβομβίδων. Στη συνέχεια οι αντιφασίστες ανασυντάχθηκαν και έκαναν πορεία στις γειτονιές της πόλης για να καταλήξουν στην πλατεία Δημαρχείου όπου τους περίμενε κι άλλος κόσμος. Το αντιφασιστικό μπλοκ αποπειράθηκε να κάνει πορεία προς την πλατεία Ωρολογίου, που σύμφωνα με πληροφορίες, είχαν καταφθάσει οι χρυσαυγίτες για να εγκαινιάσουν τα ολικά κατεστραμμένα γραφεία τους. Όλοι κι όλοι, ένα κοπάδι 40 δολοφονικών οπαδών του Χίτλερ, εχθροί της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Για μια ακόμη φορά, η Βέροια αποδείχτηκε για αυτούς ένα μικρό Βατερλό. Φεύγοντας από την πόλη πήραν μαζί τους ό,τι είχε απομείνει στα γραφεία, ακόμα και τα λάβαρα, αφήνοντας πίσω τους ένα άδειο κτίριο.   Κάπως έτσι αποτράπηκε για μια ακόμα φορά το νεοναζιστικό κόμμα των δολοφόνων να πατήσει πόδι στην Βέροια. Είναι σίγουρο πως θα το ξαναεπιχειρήσουν, αφού πλέον είναι βέβαιοι πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα τους σιγοντάρει, παίζοντας επικίνδυνα παιχνίδια. Από την ιστορία θα κριθεί ως μαύρη σελίδα της, η απουσία από τα γεγονότα του ΚΚΕ, που από τη μία καλεί σε απομόνωση των φασιστών και από την άλλη κατηγορεί για τυχοδωκτισμό τους αντιφασίστες. Είναι χρήσιμο να θυμίσουμε προς τους συναγωνιστές της αριστεράς, τους ανένταχτους, ευσυνείδητους πολίτες, πως οι δολοφόνοι δεν αντιμετωπίζονται με ανακοινώσεις στον τύπο και τα μπλογκ. Γνωρίζουμε πως γνωρίζετε τον ρόλο που έπαιξαν στο παρελθόν και παίζουν και τώρα οι ναζί στην εδραίωση της κυριαρχίας των αφεντικών σε κράτος κι αγορές, για την πειθάρχηση των αγωνιστών/τριών των κοινωνικών κινημάτων. Ο εχθρός των ναζί είναι το εργατικό και κοινωνικό κίνημα που παλεύει για δικαιοσύνη. Ας μην διαψεύσουμε τους φόβους τους ούτε στιγμή. Δεν φτάνει στο δρόμο να κατεβαίνουν οι 200-300 ενεργοί πολίτες για να πνίξουν το φίδι. Χρειάζεται να φτιαχτεί ένα ακηδεμόνευτο «από τα κάτω» οριζόντιο μαχητικό αντιφασιστικό κίνημα, στην εργασία, στα σχολεία, τις γειτονιές κ.α που όχι μόνο θα φράζει το δρόμο στους φασίστες, αλλά θα ανοίγει γενικευμένα το δρόμο της αντίστασης και της ανυπακοής στις προσταγές των “από πάνω”.   Υ.Γ 1: Μία μέρα μετά την νίκη των αντιφασιστών/τριών της Βέροιας, έγινε παρέμβαση εργαζομένων στην πόλη για το δικαίωμα στην Κυριακάτικη αργία. Η πρώτη σκέψη όλων μας ήταν πως μια καθαρή από φασισμό πόλη έχει βάλει τα θεμέλια για την ελεύθερη διαμόρφωση ενός δημόσιου χώρου για την εδραίωση της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Στο καθεστώς που ονειρεύονται οι ναζί δεν υπάρχει χώρος για ελεύθερους ανθρώπους   Υ.Γ 2: Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές οι ναζί της Χρυσής Αυγής επιτέθηκαν σε δασκάλους και γονείς σχολείου στο Πέραμα που θα υποδεχτεί στις τάξεις τους μικρά προσφυγόπουλα – πάντα με τη συνοδεία αστυνομίας.   Το τέρας φαίνεται να σηκώνει ξανά κεφάλι. Τώρα είναι η ώρα να τελειώσουμε μια και καλή με αυτό.   Με επαναστατικά σωματεία βάσης, με συνελεύσεις γειτονιάς και αντιφασιστική άμεση δράση   να μην αφήσουμε σπιθαμή γης στους φασίστες.   Πίσω φασίστες – εμπρός αγωνιστές   Όλοι στις συνελεύσεις   Όλοι στο δρόμο

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν

ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ…

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ!

ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ!

Η κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν ξεκίνησε ως στεγαστικό εγχείρημα τον Ιούνιο του 2005 στο εγκαταλελειμμένο κτήριο του ΟΠΑ (πρώην ΑΣΟΕΕ), επί της οδού Μαυροματαίων και Δεριγνύ, ενώ από το φθινώπορο του 2014 άρχισε να λειτουργεί ως ανοιχτό κοινωνικό κέντρο για τις ανάγκες του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού κινήματος. Στον χώρο πραγματοποιούνται πολιτικές συνελεύσεις, αυτοοργανωμένο μπαρ οικονομικής ενίσχυσης για το “ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών”, την εφημερίδα δρόμου «ΑΠΑΤΡΙΣ», συλλογικότητες και διωκόμενους αγωνιστές-αγωνίστριες. Υπάρχει επίσης βιβλιοπωλείο κινηματικών εκδόσεων και αίθουσα προβολών. Από το Σεπτέμβρη του 2015 σε χώρους της κατάληψης έγινε ειδική διαμόρφωση ώστε να στεγαστεί συλλογική κουζίνα για μετανάστες-μετανάστριες από τον “συντονισμό αλληλέγγυων στους μετανάστες και τις μετανάστριες από τις περιοχές του κέντρου της Αθήνας”, παράλληλα με τη συλλογή τροφίμων, ρούχων και φαρμάκων. Αξίζει επίσης να σημειωθεί, ότι σε όροφο του κτηρίου λειτουργεί η θεατρική ομάδα της ΑΣΟΕΕ, που προϋπήρχε της κατάληψης και εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι και σήμερα εκεί.

Η εδαφική θέση της κατάληψης είναι κομβική όσον αφορά τους αγώνες που αναπτύσσονται σε γειτονιές και πλατείες που ζουν μετανάστες και μετανάστριες, (κοντά στην πλ. Βικτωρίας και Κυψέλης), καθώς με κύριο χαρακτηριστικό την αλληλεγγύη αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα αγώνα και ένα από τα αναχώματα στην επανεμφάνιση των ρατσιστικών αντανακλαστικών κατοίκων και καταστηματαρχών της ευρύτερης περιοχής. Χαλάει επίσης τα σχέδια πολιτικών και επιχειρηματιών για ένα “καθαρό” κέντρο. Το αποτέλεσμα της παραπάνω δράσης της είναι να έχει στοχοποιηθεί τόσο από το κράτος όσο και από φασιστικά στοιχεία. Χαρακτηριστικό είναι ότι από τον Μάρτιο έως τον Μάιο η κατάληψη δέχτηκε τρείς εμπρηστικές επιθέσεις από φασίστες, ενώ οι πρυτανικές αρχές ψάχνουν εδώ και χρόνια νομικές φόρμουλες για την εκκένωσή της. Το έδαφος που προετοιμάζουν οι πρυτανικές αρχές, σε συνεργασία με τα κυβερνητικά τσιράκια, θυμίζει το στρατηγικό κατασταλτικό σχέδιο του κράτους, στο πρόσφατο παρελθόν, με την εκκένωση των καταλήψεων Βίλα Αμαλίας (Δεκέμβρης 2012 και Γενάρης 2013) και Σκαραμαγκά & Πατησίων 61 (Γενάρης 2013), πράγμα που αποδεικνύει ότι το κράτος “έχει συνέχεια”, εκτός από την πολιτική υποτίμησης των ζωών μας, και στις κατασταλτικές μεθοδεύσεις.

Από τον Φεβρουάριο του 2016, η απειλή της καταστολής έχει γίνει πιο έντονη με τον νέο πρύτανη του πανεπιστημίου Εμ.Γιακουμάκη, άξιο συνεχιστή του συνεργάτη-προκατόχου του στη διοίκηση του Ο.Π.Α. Κων/νου Γάτσιου (βλ.παραβίαση πανεπιστημιακού ασύλου σε τρείς περιπτώσεις από την αστυνομία τη διετία 2012-2014, καθώς και τις βίαιες συλλήψεις και διωγμούς μεταναστών μικροπωλητών στο όνομα της “έννομης τάξης” και της “πάταξης του παραεμπορίου”), να πιέζει για την εκκένωση της κατάληψης, με πρόσχημα την ανακατασκευή του κτηρίου ώστε να δημιουργηθούν γραφεία καθηγητών αλλά και φοιτητικών παρατάξεων! Αρχικά προσπαθεί να κάνει ανοικτό διαγωνισμό (το κονδύλι έφτασε τα 3 εκ. ευρώ, με χρήματα από το ΕΣΠΑ και τα ταμεία του πανεπιστημίου), προσπάθεια η οποία ακυρώνεται μετά από παρέμβαση αλληλέγγυων. Όμως ο πρύτανης είναι πονηρός…και η αριστεροακροδεξιά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πρόθυμη να του κάνει πλάτες. Μέσα στον Ιούνιο γίνεται γνωστό ότι η ανάδοχη εταιρεία είχε ήδη βρεθεί με συμφωνίες κάτω από το τραπέζι (κοινοπραξία “Κων/νος Ζηρίλιος/ΠΕΤΚΑ Α.Ε”) και την κυβέρνηση (βλ. Υπουργείο Παιδείας και Ν. Φίλη) να τα κανονίζει με τον πρύτανη, ώστε μαζί να ολοκληρώσουν την βρώμικη δουλειά!

Κάνοντας γνωστό πως ο κόσμος του κινήματος δεν θα μείνει με σταυρωμένα χέρια μπροστά στην απειλή της εκκένωσης, στις 07/07/2016, πραγματοποιήθηκε πορεία με παρέμβαση στις δύο εταιρείες που έχουν αναλάβει το έργο του γκρεμίσματος της κατάληψης, ενώ στις 25/7, σε ένδειξη αλληλεγγύης, πραγματοποιείται κατάληψη στην Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς που ανήκει στο Υπουργείο Παιδείας.

Ως συλλογικότητα που δρα σε κατειλημμένο χώρο θεωρούμε οτι οι καταλήψεις ειναι σημαντικό κομμάτι του κινήματος για την κοινωνική χειραφέτηση. Είναι ένα από τα μέσα αγώνα για την αναβάθμιση της σύγκρουσης ενάντια σε μια καταπιεστική συνθήκη και όπλο μας στον κοινωνικο-ταξικό πόλεμο, στον οποίο κράτος, παρακράτος, εκκλησιαστικός μηχανισμός, αφεντικά και φασίστες θέλουν την υποταγή μας. Ο ζωτικός χώρος που κερδίζουμε όταν κλωτσάμε όλους αυτούς έξω από δημόσια κτήρια και η αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας στα εγκαταλελειμμένα, μας επιτρέπει να συναντηθούμε και να επαναδιαπραγματευτούμε τις κοινωνικές μας σχέσεις ισότιμα και αδιαμεσολάβητα. Μας επιτρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε τους όρους ζωής μας και τους χρόνους μας, να οικοδομήσουμε τις νέες αρνήσεις και αντιστάσεις μας ενάντια στην κυριαρχία, όλοι μαζί αλλά και ο καθένας μόνος του. Οι καταλήψεις μας δεν είναι νησίδες μέσα στον καπιταλισμό. Είναι πεδία δυνατοτήτων στα οποία πειραματιζόμαστε με καινούριες κοινωνικές σχέσεις, χωρίς αυταπάτες, δημιουργώντας τους όρους για την όξυνση της αντεπίθεσής μας στην βαρβαρότητα κράτους και κεφαλαίου. Οι δομές που δημιουργούμε καλύπτουν άμεσες και ζωτικές ανάγκες τόσο δικές μας όσο και μεταναστ(ρι)ών. Στηριζόμαστε στην συνεισφορά όλων ώστε να ενισχύονται και να ενδυναμώνονται καθημερινά, δημιουργώντας ρήξεις στο εδώ και τώρα. Είναι άλλο ένα πεδίο αγώνα όπου δημιουργούνται συνειδήσεις, ανοίγοντας τον δρόμο για την αντι-ιεραρχική, αταξική κοινωνία που οραματιζόμαστε. Γι’ αυτό και έχουν μπει στο στόχαστρο. Γι’ αυτό και από τη μεριά μας, όσο και αν τα αφεντικά το επιθυμούν, τους στέλνουμε το μήνυμα: Δεν παίζει να ζήσουμε ξανά όπως πριν…

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΒΑΝΚΟΥΒΕΡ-ΑΠΑΡΤΜΑΝ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΟΜΗ ΑΓΩΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ/ΟΛΕΣ

Συνέλευση Κατάληψης Ανάληψης

 

Για τις εκκενώσεις καταλήψεων στη Θεσσαλονίκη

Οι μέρες αυτής της κοινωνίας είναι μετρημένες· τα δίκια και οι χάρες της ζυγίστηκαν και βγήκαν λειψά· οι κάτοικοί της χωρίστηκαν σε δυο κόμματα εκ των οποίων το ένα επιθυμεί την καταστροφή της”.

Γκυ Ντεμπόρ, “Πρόλογος στην τέταρτη ιταλική έκδοση της “Κοινωνίας του Θεάματος

Στις 27/7, στη Θεσσαλονίκη, μετά από συντονισμένη επιχείρηση των ιδιοκτητών (ΑΠΘ, Εκκλησίας και ιδιώτη) και της αστυνομίας εκκενώνονται τρεις καταλήψεις στέγασης/φιλοξενίας προσφύγων/μεταναστ(ρι)ών: το Ορφανοτροφείο, η κατάληψη Hurriya στην Καρόλου Ντηλ και η κατάληψη στο “Μανδαλίδειο” στη Λ. Νίκης. Τρία εγχειρήματα στα οποία οι μετανάστ(ρι)ες/ πρόσφυγες έζησαν στιγμές έμπρακτης αλληλεγγύης καθώς οι υποδομές των καταλήψεων τους έδιναν πρόσβαση σε στέγαση, σίτιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σε αντίθεση με την “εναλλακτική” που το ρατσιστικό ελληνικό κράτος τους επιφυλάσσει : Τον εγκλεισμό στα κέντρα κράτησης (δηλ. τα στρατόπεδα συγκέντρωσης), σε συνθήκες αθλιότητας και υποταγής.

Όλα τα εξουσιαστικά καθάρματα – κράτος, κυβέρνηση, Δήμος, ακαδημαϊκοί λακέδες και δημοσιογραφικά φερέφωνα, το μισαλλόδοξο παπαδαριό και ιδιώτες συνεργάστηκαν άψογα και σχεδιασμένα για να χτυπήσουν αυτό που πάντα θα τους φοβίζει: την αμφισβήτηση στην πράξη και τις ρήξεις που ανοίγουν οι δράσεις των από κάτω, η έμπρακτη αλληλεγγύη, οι κοινότητες αγώνα και ελευθερίας ντόπιων και μετανστ(ρι)ών που χτίζουμε καθημερινά. Έτσι αφού πρώτα δημιούργησαν κατάλληλο κλίμα, ουρλιάζοντας επί μέρες, με αφορμή την διοργάνωση της συνάντησης του No Border camp στο ΑΠΘ, για την ανάγκη να επέμβει το κράτος προς απακατάσταση της “τάξης” και του “νόμου”, τελικά με τον τρόπο που ξέρουν, μέσα στη νύχτα και σαν “κλέφτες”, επιτέθηκαν και εκκένωσαν τις καταλήψεις, συλλαμβάνοντας 74 μετανάστες/ριες και αλληλέγγυες/ους.

Στην περίπτωση μάλιστα του Ορφανοτροφείου, οι μισάνθρωποι ρασοφόροι της Εκκλησίας προχώρησαν στην άμεση κατεδάφισή του, μην επιτρέποντας καν στους αλληλέγγυους/ες να αδειάσουν τα δωμάτια από πολύτιμο ιατροφαρμακευτικό υλικό και προμήθειες, που είχαν συγκεντρωθεί για την κάλυψη των αναγκών τόσο οικογενειών όσο και μεμονωμένων ατόμων, με αποτελεσμα αυτό να καταστραφεί κάτω από τα συντρίμια της κατάληψης. Έδειξαν, έτσι, αυτοί οι “εκπρόσωποι του Θεού επί της γης”, για μια ακόμα φορά πόσο χυδαία συνδυάζουν στα έργα και στα λόγια τους το θρησκευτικό μίσος, τον ρατσισμό και την εκδικητικότητα με την ακόρεστη δίψα για χρήμα και μπίζνες, αφού είναι γνωστό ότι πίσω από το Ορφανοτροφείο παίζεται ένα αλισβερίσι εκατομμυρίων σε σχέση με την “αξιοποίησή” του από το παπαδαριό.

Η συγκυρία της επίθεσης αυτής του κράτος και των κολαούζων του δεν είναι φυσικά τυχαία. Το ανταγωνιστικό κίνημα κατάφερε όλον αυτό τον ενάμιση χρόνο που οι μετανάστριες/ες αναγκάζονται κατά εκατοντάδες χιλιάδες να ρισκάρουν το πέρασμά τους στην Ευρώπη, να αποτελέσουν ένα σημαντικό ανάχωμα τόσο στις ρατσιστικές πολιτικές του ελληνικού και των άλλων ευρωπαϊκών κρατών όσο και στις διάχυτες φασιστικές τάσεις που αυτές οι πολιτικές ενισχύουν. Δημιούργησαν μέσα στις πόλεις ζώνες αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας απέναντι στις Αμυγδαλέζες, στις Ειδομένες, το Σχιστό και τις Μόριες του ελληνικού κράτους. Αμφισβήτησαν με αποτελεσματικό και ευρύτερα κοινωνικά αποδεκτό τρόπο το μονοπώλιο της αριστερο-ακροδεξιάς κυβέρνησης του ελληνικού κράτους στην αλληλεγγύη.

Γίνεται, λοιπόν, απόλυτα ζωτική ανάγκη για το ελληνικό κράτος, ενόψει της καινούριας φάσης του κοινωνικοταξικού πολέμου που προαλείφεται, με την όξυνση της επίθεσης και της παραπέρα υποτίμησης των προλεταριοποιημένων και εξαθλιωμένων στρωμάτων της κοινωνίας, να ανακτήσει αυτό το μονοπώλιο της διαχείρισης των μεταναστευτικών πληθυσμών εξαλείφοντας τις εστίες αγώνα στις οποίες επανοηματοδοτούνται νέα κοινωνικοπολιτικά περιεχόμενα και χτίζονται νέες αντιστάσεις των από τα κάτω, πέρα από διαχωρισμούς φυλής και θρησκείας. Όποιες δομές υπάρχουν θα πρέπει να είναι πλήρως ελεγχόμενες και ενσωματωμένες στα “δίκτυα αλληλεγγύης” του “καλού μπάτσου” του ελληνικού κράτους, της αριστερο-ακροδεξιάς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Άλλωστε αυτή η κυβέρνηση απέδειξε ότι ξέρει καλύτερα από τους προκατόχους της να χειρίζεται τις εστίες κοινωνικής αντίστασης καταφέρνοντας να περάσει με τον πιο “ανώδυνο” τρόπο μέτρα που ο “κακός μπάτσος” του ελληνικού κράτους, η πρώην μνημονιακή κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, μάλλον δεν θα μπορούσε να επιβάλλει χωρίς κόστος και σοβαρές κοινωνικές αντιστάσεις. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μοιάζει για το κεφάλαιο η ιδανικότερη που θα μπορούσε να έχει, ώστε να τελειώνει μια και καλή με το προλεταριάτο και τα κομμάτια εκείνα της κοινωνίας που ακόμα αντιστέκονται.

Ο “καλός μπάτσος” είναι πολύ πιο επικίνδυνος γιατί διακρίνεται από την ικανότητα να ενσωματώνει πέρα από την φυσική καταστολή και την ιδεολογική καταστολή και την προπαγάνδα (κάτι που εξηγεί, μεταξύ άλλων την μεγαλύτερη “αποτελεσματικότητα” της αριστερο-ακροδεξιάς συγκυβέρνηση μέχρι τώρα). Να “διαπαιδαγωγεί” τον ταξικό αντίπαλο. Κάτι που είναι ενδεικτικό βέβαια και της εμβάθυνσης του εκφασισμού και της όξυνσης της επίθεσης στους από κάτω.

Πρέπει να αντιμετωπίσουμε πολύ σοβαρά λοιπόν τις δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη κου Τόσκα μετά τις εκκενώσεις, με τις οποίες αφενός εξαπολύει μια “ιδεολογική” επίθεση στον κόσμο του αγώνα, στις καταλήψεις και τις δομές αλληλεγγύης λέγοντας ότι είναι “χωρίς αιτία”, ότι αποτελούν “καρικατούρα συμβόλων που προκαλούν ανασφάλεια στον περίγυρο” και “ψευδαίσθηση ελευθερίας” και, αφετέρου, νουθετεί τους νέους και τις νέες να “οργανώνονται στην Αριστερά” αφού αυτό που χρειάζεται είναι “μαζικοί αγώνες, όχι αυτόνομες καταλήψεις από ορισμένα παιδιά”. Για να πει επίσης, συνεχίζοντας το οργουελικό παραλήρημα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει την αριστερά των δικαιωμάτων, εργασιακών και δημοκρατικών, και των μαζικών αγώνων. Δεν παρέλειψε ακόμα να επαναλάβει και τις γνωστές ανοησίες Καμίνη, ο οποίος επίσης φρόντισε να επιτεθεί στις καταλήψεις στο κέντρο της Αθήνας “υπενθυμίζοντάς” μας ότι η υπευθυνότητα απαιτεί οι μετανστάτες/ριες να οδηγούνται στις κυβερνητικές “δομές φιλοξενίας”. Λίγες ώρες αργότερα, όμως, σε μια από αυτές τις “δομές φιλοξενίας”, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο παλιό εργοστάσιο της “Softex”, η 29χρονη μετανάστρια Αζάζ Ράγκντα παθαίνει επιληπτική κρίση στο μπάνιο και καταλήγει με ανακοπή καρδιάς καθώς δεν υπήρχε ασθενοφόρο και γιατροί. Ένας θάνατος που προστίθεται σε άλλους θανάτους μεταναστών στο πρόσφατο παρελθόν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας και αλλού. Ποιος είπε ότι το ελληνικό κράτος δεν έχει συνέχεια;

Το περιστατικό αυτό μόνο μεμονωμένο δεν είναι. Ο κος Τόσκας και τα υπόλοιπα κυβερνητικά τσιράκια έχουν να λογοδοτήσουν σε χιλιάδες εξαθλιωμένους ντόπιους και μετανάστες για τους θανάτους στο Αιγαίο, τον εγκλωβισμό χιλιάδων οικογενειών μεταναστών και προσφύγων στα ελληνικά εδάφη, τις επαναπροωθήσεις που για χιλιάδες συνεπάγονται τον θάνατο ή απάνθρωπες συνθήκες εγλεισμού, την καθημερινή υποτίμηση των ζωών μας, την φτώχεια και την απελπισία. Έχουν να λογοδοτήσουν για ένα δυστοπικό παρόν, για το οποίο, όμως, έχουμε, ταυτόχρονα, τα δικά μας εργαλεία να το καταστρέψουμε. Για να πραγματώσουμε την κοινωνική επανάσταση, την κοινωνία της αλληλλεγύης της ισότητας και της ελευθερίας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ

ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Για την Αναρχία

Συνέλευση Κατάληψης Ανάληψης

12696205_1020241994689219_647923509_n

Μάρτιος 1, 2016

version1 copy version2 copy

Εβδομαδιαίο πρόγραμμα

Σε εβδομαδιαία επανάληψη:

*το πρόγραμμα είναι ενδεικτικό

  • δευτέρα:
  • τριτη:
  • τετάρτη:
  • Αυτοδιαχειριζόμενα θεματικά (αυτόνομα)καφενεία 21.00-02.00
  • πέμπτη:
  • 20.00-21.00 Μαθήμα Χορογυμναστικής.
  • παρασκευή:
  • σάββατο:
  • 18.00-Συνέλευση της συντακτικής ομάδας της αναρχικής εφημερίδας δρόμου των γειτονιών "Ελέφαντας". Οι συναντήσεις είναι ανοικτές για όποιον/α ενδιαφέρεται να συμμετάσχει.
  • κυριακή:
  • Κάθε 1η και 3η κυριακή του μήνα κύκλος Αυτομόρφωσης στην "Κοινωνία του Θεάματος" του Γκυ Ντεμπόρ από τις 18.00