Κείμενα-Προκηρύξεις

ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΟΜΕΝΗ ΟΜΑΔΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ »EL VIAJE»

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ‘’EL VIAJE’’-(ΒΥΡΩΝΑΣ, ΓΕΝΑΡΗΣ 2017)
H Αυτοδιαχειριζόμενη Ομάδα Βιβλιοθήκης ‘’Εl viaje’’ απαρτίζεται από συντρόφους από τις γειτονιές μας. Σε μια περίοδο που εντείνεται η επίθεση κράτους και κεφαλαίου απέναντι στα καταπιεσμένα κομμάτια της κοινωνίας,σε συνδυασμό με την παράλληλη ύφεση του οριζόντιου/ανταγωνιστικού κινήματος,θεωρούμε τη γνώση και το βιβλίο ως οργανικό κομμάτι της επαναστατικής σκέψης και προοπτικής. Κατά τη γνώμη μας μέσα απ’το βιβλίο ταξιδεύουμε στα απέραντα πελάγη της ιστορίας της λογοτεχνίας,της πολιτικής θεώρησης και εμβαθύνουμε στο παρελθόν του κινήματος,για να χαράξουμε νέα πορεία στο παρόν και το μέλλον.

Το ταξίδι αυτό ξεκινάει στην κατάληψη της Ανάληψης(πρώην δημοτικό αναψυκτήριο) κάθε Πέμπτη 19.00-21.00,όπου ο καθένας μπορεί να έρθει να μελετήσει ή να δανειστεί βιβλία. Επίσης δεκτές είναι οι προσφορές. Ενδιάμεσοι σταθμοί της περιήγησης μας θα είναι βιβλιοπαρουσιάσεις και προβολές ντοκιμαντέρ. Ας γίνουμε όλοι συνεπιβάτες σε αυτό το πολύ όμορφο ταξίδι στη γνώση,ώστε να ανθίσουν οι σπόροι της κοινωνικής απελευθέρωσης.
ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡIΖΟΜΕΝΗ ΟΜΑΔΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ‘’ EL VIAJE’’

Απρίλιος 14, 2017

Η Λαϊκή Κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ διακτινίστηκε στον Άρη

και η Καταστολή προσγειώθηκε στις Καταλήψεις

Στις 13 Μαρτίου, οι δυνάμεις καταστολής εισβάλλουν και εκκενώνουν τον κατειλημμένο χώρο της Βίλλας Ζωγράφου, καθώς και την κατάληψη στέγης προσφύγων, στην Αλκιβιάδου 4. Την ίδια ώρα, η εκκένωση απέτυχε στο Αυτοδιαχειριζόμενου Στέκι Αγρινίου, το οποίο σύντροφοι/ισες ανακατέλαβαν.

Το παραμύθι τουκοινωνικού κράτους”, που πλασάρει τόσο καιρό η συγκυβέρνηση, μπορεί να μην έχει δράκο, έχει, ωστόσο, πλούσια αφήγηση από δημαγωγίες, καταστολή και μέτρα υποτίμησης της εργατικής μας δύναμης : Πλειστηριασμούς και νεομνημονιακές πολιτικές. Επιχειρήσεις εκκενώσεων κοινωνικών χώρων/καταλήψεων (καιδιάλογομε τα γκλομπ), συνεργασίες με το παρακράτος, κολλητιλίκια με νεοναζιστικά μορφώματα (π.χ φιέστες στο Καστελόρριζο, καταστολή αντιφασιστικών δράσεων). Ομηρία μεταναστών/ριών σε κέντρα κράτησης. Διαμόρφωση πολεμικού κλίματος. Σχεδιασμούς για την αναβάθμιση της παρακολούθησης, του ελέγχου και της περίφραξης του δημόσιου χώρου (βλέπε ΜΜΜ και ηλεκτρονικό εισιτήριο, μπάρες, απαγόρευση εισόδου στουςμη έχοντες”). Μια σειρά από μοτίβα του παρελθόντος επανέρχονται στην εξευγενισμένη εκδοχή που σερβίρει η εξουσιαστική αριστερά, για να υπηρετήσουν, ωστόσο, τους ίδιους ακριβώς κανιβαλλιστικούς σκοπούς : Την αναζήτηση νέων δρόμων ανάπτυξης του κεφαλαίου, υποτιμώντας συνεχώς την εργατική δύναμη και αυξάνοντας, παράλληλα, το ποσοστό κέρδους των αφεντικών. Την δημιουργία ενός πλήθους ανέργων, αποκομμένου από τα βασικά αγαθά διαβίωσης, πνιγμένου σε χρέη και αβεβαιότητα, με στόχο την εύκολη διαχείρισηχειραγώγησή του. Την δημιουργία επενδυτικών ζωνών εντατικοποιημένης εργασίας. Την καταστολή και απαξίωση των δομών αγώνα και όσων αντιστέκονται.

Ο κύκλος της ολομέτωπης επίθεσης κράτους και κεφαλαίου χαράσσεται πλέον μεκόκκινη κιμωλίακαι στην περιφέρειά του δημιουργείται ένα τοπίο πρόσφορο για τα επενδυτικά σχέδια μεγαλοεργολάβων, εταιρειών και μεγαλοεπενδυτών σε ό,τι αφορά τους ελεύθερους χώρους. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι αισχρές δηλώσεις του μπατσουπουργού της αριστεράς Ν. Τόσκα, σχετικά με τη χρήση ιδιωτικών και δημοσίων κτιρίων, με τις οποίες προσπαθεί να απαξιώσει και να απονοηματοδοτήσει τις δομές του αγώνα, χαρακτηρίζοντάς τες : “Οχυρά που χρησιμοποιούνται από ΄΄ομαδούλες΄΄ ”! Πέρα από αυτή την αττάκα, ο μπατσουπουργός είναι αυτός που υπογράφει σε τηλεοπτική συνέντευξη (εκπομπήΑυτοψία” 28/3/17) τη δημόσιαδήλωση μετάνοιαςτου ΣΥΡΙΖΑ για τοκινηματικότου παρελθόν, κλείνοντας, παράλληλα, το μάτι στους κεντροδεξιούς ψηφοφόρους. Λογικές που εξηγούν γιατί ο κατάλογος των υπηρεσιών που προσφέρουν οι σημερινοί διαχειριστές του κράτους στα αφεντικά μεγάλωσε, ήδη, μέσα σε έναν χρόνο, με την εκκένωση, συνολικά, πέντε καταλήψεων. Από αυτές, οι τέσσερεις ήταν φιλοξενίας και στέγασης μεταναστών και προσφύγων.

Ποιος έιναι, όμως, ο σκοπός αυτών των κατασταλτικών επιχειρήσεων; Εδώ, πιστεύουμε ότι:

1) Εξυπηρετουν το δόγμα της αντιμετώπισης των μεταναστριών/ ών με στρατιωτικούς όρους, μέσω του εγκλεισμού τους ή του περιορισμού τους σε χώρους στρατοπεδικού τύπου (που φτιάχνονται κατά το πρότυπο στρατοπέδωνφυλακών). Σεκέντρα υποδοχής”, δηλαδή, που στην πραγματικότητα λειτουργούν ως κέντρα κράτησης (υπό την ευθύνη, μάλιστα, του ελληνικού στρατού, σε συνεργασία με ΜΚΟ), όπως επίσης και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως η Αμυγδαλέζα, η οποία δεν σταμάτησε ποτέ να λειτουργεί κανονικά.

2) Εξυπηρετούν την ιδεολογική επίθεση σε βάρος του α/α χώρου και των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων που αποτελούν αυτή τη στιγμη ένα αγκάθι στα μελλοντικά αναπτυξιακά σχέδια κράτους και κεφαλαίου. Σε αυτό το σημείο, συναντάμε το scifi των κόκκινων εξουσιαστών. Εδώ, ο α/α χώρος συνδέεται με συμφέροντα εταιρειών security, πολυεθνικούς τρομοκράτες, την άνοδο της θερμοκρασίας στον πυρήνα της γης, τηλεμεταφορές και εξωγήινους εισβολείς!

3) Επαναφέρουν τη λογική ενός πανίσχυρου/αυταρχικού κράτους, το οποίο θα εγγυηθεί με κάθε μέσο τη συνθήκη υποδούλωσης της κοινωνίας. Οι εκκενώσεις των καταλήψεων, σήμερα, μέσα στον οικιστικό ιστό, με την ανεμπόδιστη παρουσία των ΜΑΤ στις γειτονιές, δεν είναι απλές κατασταλτικές επιχειρήσεις. Ανοίγουν το δρόμο, δημιουργώντας παράλληλα μια νέα κανονικότητα, για τις αυριανές εκκενώσεις πρώτης κατοικίας, μέσω των πλειστηριασμών. Είναι η άσκηση ελέγχου των πόλεων σε περιόδους κοινωνικής οργής. Γιαυτό η προσπάθεια εφαρμογής του δόγματος της δύναμης του κράτους επάνω στο ανταγωνιστικό κίνημα (και τους μετανάστες/ιες) είναι το όχημα που οδηγεί στην ολοκληρωτική κοινωνία. Και αυτό είναι υπόθεση ΟΛΩΝ.

Το απελευθερωμένο έδαφος της Βίλλας Ζωγράφου

Θα θέλαμε να σταθούμε λίγο περισσότερο στην περίπτωση της Βίλλας Ζωγράφου, καθώς πρόκειται για ένα όμορο εγχείρημα των ανατολικών συνοικιών. Θέλουμε να θυμίσουμε σε όσους/ες έσπειραν τα ΜΑΤ δίπλα από τον χώρο της αυτοοργανωμένης καλλιέργειας του «Μπαξέ», (του οποίου τα προϊόντα τροφοδοτουσαν συλλογικές κουζίνες) ότι το έδαφος που βρίσκεται η ΒΖ δεν ήταν, απλώς, ένας κατειλημμένος χώρος, αλλά ένα οργανωμένο, από το ανταγωνιστικό κίνημα, απελευθερωμένο έδαφος. Εκει, χτίστηκαν σχέσεις και αναπτύχθηκαν αντιστάσεις απέναντι στο προηγούμενο κύμα υποτίμησης της ζωής μας, με τα πρώτα μέτρα και μνημόνια.

Από το 2011, το μέχρι τότε άδειο κτίριο της ΒΖ, στέγασε τις ανάγκες του κόσμου που κατέβηκε στο δρόμο και τις πλατείες, αποτέλεσε ένα αντιφασιστικό σημείο αναφοράς και πόλο συσπείρωσης στην περιοχή του Ζωγράφου (και γενικότερα στις ανατολικές συνοικίες), ενώ οι δραστηριότητες στον περιβάλλοντα χώρο, όπως αυτοοργανωμένες καλλιέργειες, συναυλίες, κατασκευή γηπέδου 5χ5, δεντροφύτευση του χώρου κ.α, πάντα με οριζόντιες και ισότιμες διαδικασίες, αποτελούσαν το ζωντανό παράδειγμα ενάντια σε ένα καθεστώς που στηρίζεται στην περίφραξη και την εμπορευματικοποίηση των ελεύθερων χώρων.

Στην ΒΖ, η αλληλεγγύη δεν ήταν ένα νεκρό σχήμα λόγου στο όνομα της ψηφοθηρίας, αλλά μια πραγματική σχέση. Υπήρχε μόνιμο χαριστικό παζάρι και στέγασε, προσωρινά, άστεγους και αδέσποτα. Γίνονταν εκδηλώσεις για φυλακισμένους αγωνιστές, απεργούς, ιατρικά έξοδα, δικαστήρια, σωματεία βάσης και εργατικές συλλογικότητες. Οργανώθηκαν, επίσης, μαθήματα χωρίς αντίτιμο για μαθητές γυμνασίου/λυκείου, ξένων γλωσσών, φωτογραφίας, ιστορίας, κινηματογράφου, θεάτρου, κ.α., καθώς και συναντήσεις μελέτης επιστημονικών και λογοτεχνικών έργων.

Την ίδια ώρα που κράτος και κεφάλαιο καλλιεργούσαν τον φόβο, τον θάνατο και την υποταγή της κοινωνίας, την ίδια στιγμή που οι αυτοκτονίες, τα κομμένα ρεύματα, η εξαθλίωση γίνονταν μόνιμη κατάσταση, τόσο εντός, όσο και στον περιβάλλοντα χώρο της Βίλλας Ζωγράφου, ανθούσε η αντίσταση, η ισοτιμία, η ζωή και η ζωντάνια, η πολυμορφία και η ανυπακοή…!

Γιαυτό, η παραπληροφόρηση και τα ψέματα της Συριζαίικης δημοτικής αρχής, περίπαρατημένουκαιεγκαταλελειμμένουκτιρίου, δεν κάνει τίποτε άλλο, παρά να μας εξοργίζει περισσότερο. Γιαυτό και το πρώτο πράγμα που πέτυχε ηεπανοικειοποίησηαπό τον δήμο, είναι η απαγόρευση εισόδου και κυκλοφορίας στο χώρο, η τοποθέτηση καμερών, ΜΑΤ και αστυνομίας, η αναζήτηση προσωπικού ασφαλείας (όπως, σεκιούριτυ με χρυσαυγίτικακονέ”). Πράγμα που αποκαλύπτει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, τι επιφυλάσσει το μέλλον γιαυτούς τους χώρους, από τουςκόκκινουςιδιοκτήτες, που ήρθε η σειρά τους να βάλουν βαθιά το δάχτυλο στο μέλι των κονδυλίων και των επιχορηγήσεων.

Χαρακτηριστικό είναι ότι εγκρίθηκε κονδύλι από τη δημοτική αρχήμε απευθείας ανάθεση (!) – ύψους 85.000 γιαεργασίες επισκευής φθορών και ζημιών”,όπως αναφέρεται στα πρακτικά του δημοτικού συμβουλίου, τα οποία τονίζουν ότι προκλήθηκαν τα τελευταία 7 χρόνια που το κτίριο τελούσε υπό κατάληψη. Αυτά, για ένα κτίριο, το οποίο, αν και ήταν παρατημένο, όχι μόνον ανασκευάστηκε από τον κόσμο της κατάληψης, αλλά διατηρήθκε, από τότε, σε άριστη κατάσταση.

Από τη θέση μάχης που κατέχουμε ως αναρχικοί/ες και καταληψίες, οι παραπάνω πολιτικές που εφαρμόζουν οι νεόκοποι διαχειριστές του κράτους δεν μας εκπλήσσουν. Προφανώς, γιατί μέσα από τη δική μας οπτική και επεξεργασία, καμμία εξουσία και καμμία κυβέρνηση δεν νοιάζεται για την κοινωνία ούτε για το καλό τωναπό τα κάτω”. Κανένα κράτος δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο, εκτός από την κερδοφορία του κεφαλαίου! Το κράτος έχει συνέχεια, όπως άλλωστε, δήλωνε και ο Αλέξης Τσίπρας, γιαυτό και τα αφεντικά ανεξαρτήτως χρώματος και παράταξης, είναι τα ίδια.

Παρόλο που η ΒΖ βρίσκεται, προς το παρόν, στα χέρια της εξουσίας, είναι και θα παραμείνει ένα ζωντανό παράδειγμα αντίστασης και αγώνα. Είναι και θα παραμείνει κομμάτι του αστείρευτου πάθους για ελευθερία, σημείο αναφοράς του κοινωνικοταξικού πολέμου.

Οι καταλήψεις είναι το αντίπαλο δέος στη λογική των μεγαλοτσιφλικάδων και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, τα απελευθερωμένα εδάφη, όπου επαναδιαπραγματευόμαστε τους όρους ζωής μας και προετοιμαζόμαστε για την κοινωνική επανάσταση.

Και θα τις υπερασπιστούμε με κάθε κόστος,

υψώνοντας το Τσεκούρι του Πολέμου

Κατάληψη Ανάληψης



Το κείμενο σε μορφή pdf :

 villa

Κέιμενο Πρωτοβουλίας Κατοίκων Καισαριανής για ελεύθερες μετακινήσεις & ενάντια στο αναβαθμισμένο σύστημα ελέγχου στα ΜΜΜ

κείμενο ΑΚΧΒΖ 20/1/2017

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Αν και σταθερά τα τελευταία χρόνια, οι άρπαγες του δήμου Ζωγράφου έχουν προσπαθήσει να πάρουν στα χέρια τους τον χώρο της Βίλλας Ζωγράφου, μόνο τελευταία έχουμε γίνει μάρτυρες μιας συντονισμένης προσπάθειας του συνόλου της δημοτικής αρχής να επιτεθούν με αγαστή μεταξύ τους συνεργασία στην κατάληψη, η οποία δραστηριοποιείται τα τελευταία χρόνια στον χώρο. Χέρι-χέρι, λοιπόν, «δεξιά» και «αριστερά» προχωρούν στην κατασυκοφάντηση της κατάληψης, με μέσα τα οποία δεν συναντάμε πρώτη φορά. Στόχος τους, να προλειάνουν το έδαφος για μια κατασταλτική επέμβαση, προκειμένου να περάσει στην κατοχή τους ΟΛΟΣ ο χώρος (κτίριο και πάρκο). Κάτι τέτοιο δεν μας ρίχνει από τα σύννεφα, ούτε το θεωρούμε ιδιαιτερότητα του Δήμου Ζωγράφου. Η αρπαγή ελεύθερων χώρων, η καταστροφή της φύσης, η επέμβαση στις ζωές όλων των ανθρώπων, που επιμένουν να μην ζουν με τους κανόνες του, είναι η πεμπτουσία του κράτους και του κεφαλαίου. Και φυσικά το πιο σταθερό εργαλείο στα χέρια του είναι η καταστολή. Και αν, για να την επιβάλει, στο παρελθόν, τη συνόδευε από άναρθρες φασιστικές κραυγές για τάξη και ασφάλεια, η τωρινή πρώτη φορά φασιστερά έρχεται πιο διαβασμένη και ύπουλη. Διαλέγει έναν Δούρειο Ίππο, που δύσκολα η κοινωνία θα απορρίψει: Πολιτισμός! Δεν έχει περάσει καιρός από τότε που φανερώθηκαν τα σχέδια της δημοτικής αρχής για να γίνει το κτίριο της Βίλας ωδείο, σχέδια ενάντια στα οποία ο κόσμος του ανταγωνιστικού κινήματος, αλλά και της γειτονιάς έδειξε την αντίθεσή του. Ωστόσο, το φετινό καλοκαίρι ξεκίνησε η κατά μέτωπο επίθεση. Αρχικά, η δήμαρχος παραδέχθηκε ότι έχει ρουφιανέψει το ζήτημα στην εισαγγελική αρχή, ενώ ό πρόεδρος του ΝΠΔΔ παραδεχόταν σε συνέντευξή του ότι απλά περιμένουν τα πιστά στρατιωτάκια τους, τους μπάτσους να κάνουν τη βρώμικη δουλειά ώστε να τους αδειάσουν τη γωνιά αυτοί που θα σταθούν ενάντια στην «ανάπτυξη». Από κοντά και ο «φυτευτός» εκλεκτός της ΝΔ να βγάζει δεξιάς αισθητικής βιντεάκια. Καταλαβαίνουν ότι όσο υπάρχει ο Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Βίλλα Ζωγράφου, θα συνεχίσει να υπάρχει και ο τελευταίος χώρος πρασίνου στο κέντρο του Ζωγράφου. Και αν γίνει αυτό, πού θα γίνουν αναπλάσεις; Πώς θα εκμεταλλευτούν εμπορικά τον χώρο; Πού τέλος πάντων θα γίνει το parking της σχεδιαζόμενης γραμμής του μετρό, με στάση στη Γαρδένια; Δεν περιμένει κανένας ότι μπροστά στο χρήμα θα κολλήσουν σε μερικά δέντρα… Σαφής ένδειξη των σχεδίων της δημοτικής αρχής είναι η υπόγεια συμφωνία του Δήμου με εταιρεία security στην οποία έχει ΉΔΗ αναθέσει τη φύλαξη του πάρκου. Τοποθετώντας δηλαδή ιδιωτικούς μπάτσους, οι οποίοι θα ελέγχουν την καθημερινότητα όλων όσων κινούνται στο συγκεκριμένο χώρο. Υπό το βλέμμα σεκιουριτάδων θα κυκλοφορεί πλέον ο καθένας στα τελευταία μη-τσιμεντοποιημένα στρέμματα στην περιοχή, τουλάχιστον για όσο αυτά υπάρχουν. Δεν αμφιβάλουμε, βέβαια, ότι η κοινωνία είναι γεμάτη ρουφιάνους, που θα επικροτούσαν μία τέτοια κίνηση, απέναντι στους οποίους είναι χρέος μας να σταθούμε. Η τακτική της καθυπόταξης, μέσω της επιτήρησης, για την υπαγωγή του καθετί ζωντανού σε μια ελεγχόμενη χρησιμότητα, δεν είναι κάτι καινούριο. Πλέον, όμως ο παράγοντας της τεχνολογικής εξέλιξης έχει δημιουργήσει μια επιτάχυνση στην εξάπλωση των δικτύων επιτήρησης. Οι γειτονιές, τα στενά, τα πάρκα, που μέχρι σήμερα αποτελούσαν ανάσες ελευθερίας από το πανοπτικό μάτι των διάφορων εξουσιών, είναι σχεδόν τα τελευταία προπύργια αντίστασης ενάντια στην επιτήρηση και αποστείρωση της καθημερινής μας ζωής. Η μετατροπή του πάρκου της Βίλλας σε parking, 24ωρα φυλασσόμενο από security, δεν έχει μόνο περιβαλλοντικές ή αισθητικές συνέπειες, αλλά πλήττει τον πυρήνα της ελευθερίας της μη επιτηρούμενης μετακίνησης μέσα στη γειτονιά μας. Η καταστολή βέβαια της κατάληψης της Βίλλας Ζωγράφου εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό κράτους και κεφαλαίου, ο οποίος δεν επιτίθεται στις καταλήψεις, τόσο, σε χωροταξικό επίπεδο, αλλά έχει ως βασικό στόχο την καταστολή όσων αυτές πρεσβεύουν. Άλλωστε, ξέρουμε καλά, πως η «ανάπτυξη» είναι απλά μια επίφαση. Η λυσσαλέα επίθεση από το κράτος και τα τσιράκια του ενάντια στις καταλήψεις, η οποία αναζωπυρώθηκε τα τελευταία χρόνια με τις εκκενώσεις της κατάληψης Βίλα Αμαλίας, της κατάληψης Σκαραμαγκά, του κατηλημμένου αυτοδιαχειριζόμενου χώρου «Κένταυρος» των καταλήψεων μεταναστών στη Θεσσαλονίκη, καθώς και με τις απειλές εκκένωσης προς καταλήψεις όπως η Βανκούβερ Απάρτμαν, είναι ενδεικτική της απειλής που νιώθει αυτό και η έννομη τάξη του, αφού η ύπαρξη μιας κατάληψης από μόνη της αποτελεί μια ρωγμή στον ασφυκτικό κλοιό της νομιμότητας. Εξάλλου, οι καταλήψεις είναι ή θα έπρεπε να είναι προπύργια υλικής αντίστασης ενάντια στην ίδια την ύπαρξη τόσο του κράτους όσο και του δικτύου μικροεξουσιών στο οποίο αυτό βρίσκει έρεισμα. Είτε ως εξεγερτικά κέντρα αγώνα, είτε ως μήτρες αποδόμησης των εσωτερικευμένων κυρίαρχων εξουσιαστικών λογικών, οι καταλήψεις είναι νησίδες ελευθερίας , είναι μια γεύση ενός εν δυνάμει κόσμου, είναι μια στιγμή που οι σκοποί ταυτίζονται με τα μέσα.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΛΛΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Βίλλα Ζωγράφου

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ 24/8 ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΕΓΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ/ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΝΟΤΑΡΑ 26

Τα ξημερώματα της 24ης Αυγούστου η Κατάληψη Στέγης Μεταναστών/-στριών-Προσφύγων Νοταρά 26 στα Εξάρχεια δέχτηκε εμπρηστική επίθεση. Απ’την επίθεση κινδύνεψαν άνθρωποι που έμεναν μέσα στην κατάληψη και ως επί το πλείστον, οικογένειες με μικρά παιδιά, ενώ λόγω της έγκαιρης κινητοποίησης αλληλέγγυων και μεταναστών που έσβησαν γρήγορα τις εστίες φωτιάς, δεν θρηνήσαμε κάποια ανθρώπινη ζωή παρά μόνο υλικές φθορές.Δεν μας κάνει εντύπωση η μισανθρωπική και θρασύδειλη φασιστική επίθεση που ερχεται να  προστεθει σαν ενα νεο κομματι στο παζλ των πολλαπλών επιθέσεων που έχουν δεχθεί την τελευταια διετία καταλήψεις, αυτοδιαχειριζόμενα στέκια και αυτοοργανωμένες δομές αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες-τριες  ανα την επικράτεια. (Terra Incognita,Vancouver Apartman, Libertatia, Αναληψη, Αυτονομο Στεκι  Αθηνας και Ξανθης, Ελαια, Κουβελου, Pasa Montana, Καννιγος 22, Ζαιμη 11 κ.τ.λ.). Επιθέσεις ενορχηστρωμένες απ’τον παρακρατικό φασιστικό βραχίωνα, οι οποίες προσπαθούν να συνεχίσουν το έργο του κράτους και των φορέων του να καταπνίξουν δομές των από τα κάτω, οι οποίες αμφισβητούν έμπρακτα την αντιπροσώπευση και την ανάθεση, και οργανώνονται με βάση κοινωνικές σχέσεις αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης,οριζοντιότητας και αλληλοβοήθειας. Οι παρακρατικοί φασίστες, μάλιστα, έκαναν την εμφάνισή τους και πρόσφατα σαν «αγανακτισμένοι πολίτες» στην Λέσβο, στην Κω και στη Χιο επιτιθέμενοι σε αλληλέγγυο κόσμο στους μετανάστες δείχνωντας για άλλη μία φορά τον ρόλο τους.

Επίσης,είναι νωπή η μνήμη μας απ’τις εκκενώσεις απ’το κράτος τριών καταλήψεων στέγης μεταναστών στην Θεσσαλονίκη, στις 27 Ιούλη (Νίκης 39, Ορφανοτροφείο, Hurriya), δείχνοντας την βαθιά αντιμεταναστευτική κρατική πολιτική ανεξάρτητα τον όποιο διαχειριστή του. Όλο αυτό υπόκειται στη λογική του ολοκληρωτικού καπιταλιστικού μοντέλου που προωθείται απ’το ντόπιο κεφάλαιο και την κεφαλαιοκρατική Ε.Ε. για καταστολή κάθε αγώνα απ’τα κάτω, κάθε αγώνα που αρνείται την ταξική συνεργασία και την καπιταλιστική αναδιάρθρωση που το μόνο που φέρνει είναι φτώχεια και υποτέλεια για τους ντόπιους καθώς και σπρώξιμο των μεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης-κολαστήρια.

Ένας ολόκληρος κόσμος που τα βάζει καθημερινά με το τέρας της εξουσίας, του κεφαλαίου και του φασισμού, δηλ ο κόσμος του οριζόντιου, αδιαμεσολάβητου, αντιιεραρχικού και ανατρεπτικού αγώνα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί παρά να αντισταθεί και να πολεμήσει με όπλα τις ιδέες του, την αλληλεγγύη και τον αγώνα του σε γειτονιές, χώρους εργασίας και πανεπιστήμια μακριά από κάθε λογική ανάθεσης και «φιλανθρωπίας». Η αλληλεγγύη μας στην κατάληψη Νοταρά, στις καταλήψεις στέγης μεταναστών αλλά και σε όλες τις καταλήψεις και αυτοργανωμένα στέκια είναι δεδομένη. Είμασταν και είμαστε ενάντια στον κόσμο της εξουσίας και των φρακτών, ενάντια στον ρατσισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό που μας επιβάλει η κυριαρχία και χτίζουμε κοινούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών απέναντί της. Είμασταν και είμαστε ενάντια στον υπόκοσμο των φασιστών που δρα την νύχτα και συμπληρώνει την κρατική πολιτική και καταστολή. Είμασταν και είμαστε υπέρ των αυτοοργανωμένων δομών αγώνα, υπέρ αυτών που αγωνίζονται ενάντια στο κράτος, ενάντια στο κεφάλαιο, ενάντια στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση και την εκμετάλλευση-καταπίεση που συνεπάγονται όλα αυτά. Συνεχίζουμε και εντείνουμε την προσπάθειά μας για την επίτευξη της ταξικης αντεπίθεσης, της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης και για την οικοδόμηση μίας αταξικής κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας.

Τέλος, όσο για αυτούς που νομίζουν ότι με τις επιθέσεις τους θα διαλύσουν τα αντανακλαστικά του ανταγωνιστικού κινήματος και θα αγκυλώσουν τις αντιστάσεις μας, η απάντηση είναι μία.

ΔΕ ΣΑΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙΤΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΤΕ….ΣΤΟ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΠΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ!

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΝΟΤΑΡΑ 26 ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΟΜΗ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΑΝΑΛΗΨΗ

Κείμενο αλληλεγγύης στα μέλη του Ε.Α. & ενάντια στην κρατική ομηρία του 6χρονου Λάμπρου

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ….
Το πρωί της 5 Γενάρη οι ‘’αντιτρομοκράτες σταυροφόροι’’της ΕΛ.ΑΣ. μετά από συντονισμένη κίνηση εισβάλλουν στο σπίτι στην Ηλιούπολη,όπου διέμενε η καταζητούμενη και καταδικασμένη σε δεκάδες χρόνια κάθειρξης( από 2 ξεχωριστές δίκες 50+) αναρχική συντρόφισσα-μέλος της αναρχικής Ε.Ο. «Επαναστατικός Αγώνας» Πόλα Ρούπα και τη συλλαμβάνουν. Μαζί με την ίδια συλλαμβάνουν και αιχμαλωτίζουν και τον 6χρονο γιο της Βίκτωρα-Λάμπρο(επίσης γιο του αναρχικού ενόπλου αντάρτη-απο κοινού φυλακισμένου μέλους του Ε.Α Νίκου Μαζιώτη με καταδίκες κάθειρξης 50 χρόνων και δις ισόβια απο 2 ξεχωριστές δίκες αντίστοιχα,για τη συμμετοχή του στην οργάνωση) σε ψυχιατρική πτέρυγα του Νοσοκομείου Παίδων ‘’Αγία Σοφία’’και απαγορεύουν στους συγγενείς του ανήλικου παιδιού να αναλάβουν αμέσως την επιμέλεια του,ωσότου κρίνει η κρατική Δικαιοσύνη  για την τύχη του ιδίου με ενδιάμεση έγκριση του κρατικού κλιμακίου της<<κοινωνικής>>Πρόνοιας.                                                                                                                                                                                 Παράλληλα την ίδια ημέρα, οι κρατικοί τρομοκράτες συλλαμβάνουν και την 25χρονη αναρχική συντρόφισσα Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου στην προσωπική της κατοικία στο Μπραχάμι,κατηγορούμενη για <<υπόθαλψη>> της καταζητούμενης συντρόφισσας Π.Ρούπα.Την επομένη κιόλας ημέρα της σύλληψης της η συντρόφισσα αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη των πράξεων της δηλώνοντας κι εκείνη με τη σειρά της μέλος του Ε.Α. και κρίνεται προφυλακιστέα. Το κράτος στην ουσία για να εκδικηθεί την πολιτική επιλογή των γονιών του παιδιού, Πόλας Ρούπα και Νίκου Μαζιώτη, το απαγάγει  και απειλεί να το κλείσει σε ίδρυμα στερώντας του το δικαίωμά του να μείνει με συγγενείς πρώτου βαθμού.
Δεν θα μάθουμε το κράτος τώρα. Ξέρουμε πως αντιμετωπίζει τους αγωνιστές.Ξέρουμε πώς εκδικείται αυτούς που είναι αντίθετοι με την αντικοινωνική ύπαρξή του. Ξέρουμε πώς εκδικείται αυτούς που οραματίζονται μία άλλη κοινωνία οργανωμένη απ’τα κάτω χωρίς ιεραρχίες και κοινωνικές τάξεις. Παραδείγματα της κρατικής κατασταλτικής πολιτικής έναντι των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας υπάρχουν πολλά, όμως το να κρατείται ένα 6χρονο παιδί αιχμάλωτο του κοινωνικού-ταξικού πολέμου για εκβιασμό είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει στη <<μεταπολιτευτική Ελλάδα>>.                                                                   Αυτή η ενέργεια δε θα μπορούσε να μείνει αναπάντητη απ’το οριζόντιο/επαναστατικό/ανταγωνιστικό και αντικαπιταλιστικό κίνημα. Γρήγορα τα ριζοσπαστικά του αντανακλαστικά ενεργοποιήθηκαν με άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο για την τύχη του 6χρονου Λάμπρου,φέρνοντας το κράτος και τους εξοντωτικούς θεσμούς του σε άτακτη-σταδιακή υποχώρηση και αναγκάζοντας το να παραχωρήσει προσωρινά την επιμέλεια του μικρού Λάμπρου στη μητέρα της Πόλας Ρουπα(στη γιαγιά του) με εισαγγελική διάταξη,μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση.

-ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΞΑΧΡΟΝΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ
-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΨΑΣ-ΜΕΛΗ ΤΟΥ Ε.Α. ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ,ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ ΚΑΙ ΚΩΝ/ΝΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

-ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ  ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑΤΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ,ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ,ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΜΟΡΦΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

…..ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ/ΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

https://athens.indymedia.org/post/1567828/

Βέροια: Μια αντιφασιστική πόλη-Με αφορμή τα γεγονότα της ημέρας των «εγκαινίων» των γραφείων της Χρυσής Αυγής(ΕΣΕ Ημαθίας)

Στις 14 Ιανουαρίου οι ναζί της Χρυσής Αυγής αποπειράθηκαν να ανοίξουν τα γραφεία τους στη Βέροια στην πλατεία Ωρολογίου. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ναζιστές προσπαθούν να πατήσουν πόδι στην πόλη. Kαι σε αυτή την περίπτωση τα αντανακλαστικά του κινήματος ήταν γρήγορα. Συλλογικότητες και τοπικά σωματεία, κόμματα και φορείς γρήγορα έσπευσαν να καλέσουν την κοινωνία σε εγρήγορση. Και αν στα λόγια πολλά μπορούν να ειπωθούν, αυτό που επιβεβαιώνει τη συνέπεια των ανθρώπων είναι οι πράξεις.   Από νωρίς το πρωί του Σαββάτου 14/12 στην πλατεία Ωρολογίου είχαν κυριολεκτικά στρατοπεδεύσει πολύ ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΕΚΑΜ, Ασφάλεια κλπ, έχοντας αποκλείσει περιμετρικά τα γραφεία των Χ.Αιτών, που εκείνη την ώρα μετριούνταν στα δάκτυλα του ενός χεριού. Από τα μεγάφωνα των περήφανων εθνικιστών ναζί έπαιζαν εναλλάξ στρατιωτικά εμβατήρια, Σφακιανάκης και ο εθνικός ύμνος. Δεν ήταν και πολύ δύσκολο κάποιος/α να ανακαλέσει εικόνες από τις παλιές εποχές που ο στρατός των ναζί ή των χουντικών περιφρουρούσε το ανάλογο κάθε φορά «πολιτιστικό» επίπεδο των κοπαδιών τους. Ενώ οι αντιφασιστικές δυνάμεις σιγά σιγά συγκεντρώνονταν, δύο νεοναζιστές ανεγκέφαλοι προσπάθησαν να περάσουν προκαλώντας μέσα από την αντιφασιστική συγκέντρωση. Όπως είναι λογικό, διώχτηκαν με το ανάλογο προς φασίστες πνεύμα. Αυτή ήταν και η αφορμή για να επιτεθούν οι δυνάμεις των ΜΑΤ με χημικά, χειρομβοβίδες κρότου λάμψης, γκλομπ, στην αντιφασιστική συγκέντρωση. Οι αντιφασίστες/τριες μετά την πρώτη επίθεση προσπάθησαν να ανακαταλάβουν την πλατεία, μάταια όμως γιατί όπως φάνηκε υπήρχαν σαφείς εντολές να μην επιτραπεί αυτό, προκειμένου οι νεοναζί να κάνουν τα εγκαίνια των γραφείων τους, ως νόμιμο πολιτικό κόμμα, με τους «δημοκρατικά» εκλεγμένους αντιπροσώπους. Η αστυνομία για δεύτερη φορά επιτέθηκε στους διαδηλωτές πιέζοντας τους προς την παλιά έξοδο της πόλης προς την Κοζάνη. Ακολούθησε ένα πρόχειρο στήσιμο οδοφραγμάτων, πετροπόλεμος και συγκρούσεις σώμα με σώμα με τον στρατό των ΜΑΤ, που απαντούσαν συνέχεια με τη ρίψη χημικών και χειροβομβίδων. Στη συνέχεια οι αντιφασίστες ανασυντάχθηκαν και έκαναν πορεία στις γειτονιές της πόλης για να καταλήξουν στην πλατεία Δημαρχείου όπου τους περίμενε κι άλλος κόσμος. Το αντιφασιστικό μπλοκ αποπειράθηκε να κάνει πορεία προς την πλατεία Ωρολογίου, που σύμφωνα με πληροφορίες, είχαν καταφθάσει οι χρυσαυγίτες για να εγκαινιάσουν τα ολικά κατεστραμμένα γραφεία τους. Όλοι κι όλοι, ένα κοπάδι 40 δολοφονικών οπαδών του Χίτλερ, εχθροί της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Για μια ακόμη φορά, η Βέροια αποδείχτηκε για αυτούς ένα μικρό Βατερλό. Φεύγοντας από την πόλη πήραν μαζί τους ό,τι είχε απομείνει στα γραφεία, ακόμα και τα λάβαρα, αφήνοντας πίσω τους ένα άδειο κτίριο.   Κάπως έτσι αποτράπηκε για μια ακόμα φορά το νεοναζιστικό κόμμα των δολοφόνων να πατήσει πόδι στην Βέροια. Είναι σίγουρο πως θα το ξαναεπιχειρήσουν, αφού πλέον είναι βέβαιοι πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα τους σιγοντάρει, παίζοντας επικίνδυνα παιχνίδια. Από την ιστορία θα κριθεί ως μαύρη σελίδα της, η απουσία από τα γεγονότα του ΚΚΕ, που από τη μία καλεί σε απομόνωση των φασιστών και από την άλλη κατηγορεί για τυχοδωκτισμό τους αντιφασίστες. Είναι χρήσιμο να θυμίσουμε προς τους συναγωνιστές της αριστεράς, τους ανένταχτους, ευσυνείδητους πολίτες, πως οι δολοφόνοι δεν αντιμετωπίζονται με ανακοινώσεις στον τύπο και τα μπλογκ. Γνωρίζουμε πως γνωρίζετε τον ρόλο που έπαιξαν στο παρελθόν και παίζουν και τώρα οι ναζί στην εδραίωση της κυριαρχίας των αφεντικών σε κράτος κι αγορές, για την πειθάρχηση των αγωνιστών/τριών των κοινωνικών κινημάτων. Ο εχθρός των ναζί είναι το εργατικό και κοινωνικό κίνημα που παλεύει για δικαιοσύνη. Ας μην διαψεύσουμε τους φόβους τους ούτε στιγμή. Δεν φτάνει στο δρόμο να κατεβαίνουν οι 200-300 ενεργοί πολίτες για να πνίξουν το φίδι. Χρειάζεται να φτιαχτεί ένα ακηδεμόνευτο «από τα κάτω» οριζόντιο μαχητικό αντιφασιστικό κίνημα, στην εργασία, στα σχολεία, τις γειτονιές κ.α που όχι μόνο θα φράζει το δρόμο στους φασίστες, αλλά θα ανοίγει γενικευμένα το δρόμο της αντίστασης και της ανυπακοής στις προσταγές των “από πάνω”.   Υ.Γ 1: Μία μέρα μετά την νίκη των αντιφασιστών/τριών της Βέροιας, έγινε παρέμβαση εργαζομένων στην πόλη για το δικαίωμα στην Κυριακάτικη αργία. Η πρώτη σκέψη όλων μας ήταν πως μια καθαρή από φασισμό πόλη έχει βάλει τα θεμέλια για την ελεύθερη διαμόρφωση ενός δημόσιου χώρου για την εδραίωση της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Στο καθεστώς που ονειρεύονται οι ναζί δεν υπάρχει χώρος για ελεύθερους ανθρώπους   Υ.Γ 2: Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές οι ναζί της Χρυσής Αυγής επιτέθηκαν σε δασκάλους και γονείς σχολείου στο Πέραμα που θα υποδεχτεί στις τάξεις τους μικρά προσφυγόπουλα – πάντα με τη συνοδεία αστυνομίας.   Το τέρας φαίνεται να σηκώνει ξανά κεφάλι. Τώρα είναι η ώρα να τελειώσουμε μια και καλή με αυτό.   Με επαναστατικά σωματεία βάσης, με συνελεύσεις γειτονιάς και αντιφασιστική άμεση δράση   να μην αφήσουμε σπιθαμή γης στους φασίστες.   Πίσω φασίστες – εμπρός αγωνιστές   Όλοι στις συνελεύσεις   Όλοι στο δρόμο

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν

ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ…

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ!

ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ!

Η κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν ξεκίνησε ως στεγαστικό εγχείρημα τον Ιούνιο του 2005 στο εγκαταλελειμμένο κτήριο του ΟΠΑ (πρώην ΑΣΟΕΕ), επί της οδού Μαυροματαίων και Δεριγνύ, ενώ από το φθινώπορο του 2014 άρχισε να λειτουργεί ως ανοιχτό κοινωνικό κέντρο για τις ανάγκες του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού κινήματος. Στον χώρο πραγματοποιούνται πολιτικές συνελεύσεις, αυτοοργανωμένο μπαρ οικονομικής ενίσχυσης για το “ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών”, την εφημερίδα δρόμου «ΑΠΑΤΡΙΣ», συλλογικότητες και διωκόμενους αγωνιστές-αγωνίστριες. Υπάρχει επίσης βιβλιοπωλείο κινηματικών εκδόσεων και αίθουσα προβολών. Από το Σεπτέμβρη του 2015 σε χώρους της κατάληψης έγινε ειδική διαμόρφωση ώστε να στεγαστεί συλλογική κουζίνα για μετανάστες-μετανάστριες από τον “συντονισμό αλληλέγγυων στους μετανάστες και τις μετανάστριες από τις περιοχές του κέντρου της Αθήνας”, παράλληλα με τη συλλογή τροφίμων, ρούχων και φαρμάκων. Αξίζει επίσης να σημειωθεί, ότι σε όροφο του κτηρίου λειτουργεί η θεατρική ομάδα της ΑΣΟΕΕ, που προϋπήρχε της κατάληψης και εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι και σήμερα εκεί.

Η εδαφική θέση της κατάληψης είναι κομβική όσον αφορά τους αγώνες που αναπτύσσονται σε γειτονιές και πλατείες που ζουν μετανάστες και μετανάστριες, (κοντά στην πλ. Βικτωρίας και Κυψέλης), καθώς με κύριο χαρακτηριστικό την αλληλεγγύη αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα αγώνα και ένα από τα αναχώματα στην επανεμφάνιση των ρατσιστικών αντανακλαστικών κατοίκων και καταστηματαρχών της ευρύτερης περιοχής. Χαλάει επίσης τα σχέδια πολιτικών και επιχειρηματιών για ένα “καθαρό” κέντρο. Το αποτέλεσμα της παραπάνω δράσης της είναι να έχει στοχοποιηθεί τόσο από το κράτος όσο και από φασιστικά στοιχεία. Χαρακτηριστικό είναι ότι από τον Μάρτιο έως τον Μάιο η κατάληψη δέχτηκε τρείς εμπρηστικές επιθέσεις από φασίστες, ενώ οι πρυτανικές αρχές ψάχνουν εδώ και χρόνια νομικές φόρμουλες για την εκκένωσή της. Το έδαφος που προετοιμάζουν οι πρυτανικές αρχές, σε συνεργασία με τα κυβερνητικά τσιράκια, θυμίζει το στρατηγικό κατασταλτικό σχέδιο του κράτους, στο πρόσφατο παρελθόν, με την εκκένωση των καταλήψεων Βίλα Αμαλίας (Δεκέμβρης 2012 και Γενάρης 2013) και Σκαραμαγκά & Πατησίων 61 (Γενάρης 2013), πράγμα που αποδεικνύει ότι το κράτος “έχει συνέχεια”, εκτός από την πολιτική υποτίμησης των ζωών μας, και στις κατασταλτικές μεθοδεύσεις.

Από τον Φεβρουάριο του 2016, η απειλή της καταστολής έχει γίνει πιο έντονη με τον νέο πρύτανη του πανεπιστημίου Εμ.Γιακουμάκη, άξιο συνεχιστή του συνεργάτη-προκατόχου του στη διοίκηση του Ο.Π.Α. Κων/νου Γάτσιου (βλ.παραβίαση πανεπιστημιακού ασύλου σε τρείς περιπτώσεις από την αστυνομία τη διετία 2012-2014, καθώς και τις βίαιες συλλήψεις και διωγμούς μεταναστών μικροπωλητών στο όνομα της “έννομης τάξης” και της “πάταξης του παραεμπορίου”), να πιέζει για την εκκένωση της κατάληψης, με πρόσχημα την ανακατασκευή του κτηρίου ώστε να δημιουργηθούν γραφεία καθηγητών αλλά και φοιτητικών παρατάξεων! Αρχικά προσπαθεί να κάνει ανοικτό διαγωνισμό (το κονδύλι έφτασε τα 3 εκ. ευρώ, με χρήματα από το ΕΣΠΑ και τα ταμεία του πανεπιστημίου), προσπάθεια η οποία ακυρώνεται μετά από παρέμβαση αλληλέγγυων. Όμως ο πρύτανης είναι πονηρός…και η αριστεροακροδεξιά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πρόθυμη να του κάνει πλάτες. Μέσα στον Ιούνιο γίνεται γνωστό ότι η ανάδοχη εταιρεία είχε ήδη βρεθεί με συμφωνίες κάτω από το τραπέζι (κοινοπραξία “Κων/νος Ζηρίλιος/ΠΕΤΚΑ Α.Ε”) και την κυβέρνηση (βλ. Υπουργείο Παιδείας και Ν. Φίλη) να τα κανονίζει με τον πρύτανη, ώστε μαζί να ολοκληρώσουν την βρώμικη δουλειά!

Κάνοντας γνωστό πως ο κόσμος του κινήματος δεν θα μείνει με σταυρωμένα χέρια μπροστά στην απειλή της εκκένωσης, στις 07/07/2016, πραγματοποιήθηκε πορεία με παρέμβαση στις δύο εταιρείες που έχουν αναλάβει το έργο του γκρεμίσματος της κατάληψης, ενώ στις 25/7, σε ένδειξη αλληλεγγύης, πραγματοποιείται κατάληψη στην Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς που ανήκει στο Υπουργείο Παιδείας.

Ως συλλογικότητα που δρα σε κατειλημμένο χώρο θεωρούμε οτι οι καταλήψεις ειναι σημαντικό κομμάτι του κινήματος για την κοινωνική χειραφέτηση. Είναι ένα από τα μέσα αγώνα για την αναβάθμιση της σύγκρουσης ενάντια σε μια καταπιεστική συνθήκη και όπλο μας στον κοινωνικο-ταξικό πόλεμο, στον οποίο κράτος, παρακράτος, εκκλησιαστικός μηχανισμός, αφεντικά και φασίστες θέλουν την υποταγή μας. Ο ζωτικός χώρος που κερδίζουμε όταν κλωτσάμε όλους αυτούς έξω από δημόσια κτήρια και η αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας στα εγκαταλελειμμένα, μας επιτρέπει να συναντηθούμε και να επαναδιαπραγματευτούμε τις κοινωνικές μας σχέσεις ισότιμα και αδιαμεσολάβητα. Μας επιτρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε τους όρους ζωής μας και τους χρόνους μας, να οικοδομήσουμε τις νέες αρνήσεις και αντιστάσεις μας ενάντια στην κυριαρχία, όλοι μαζί αλλά και ο καθένας μόνος του. Οι καταλήψεις μας δεν είναι νησίδες μέσα στον καπιταλισμό. Είναι πεδία δυνατοτήτων στα οποία πειραματιζόμαστε με καινούριες κοινωνικές σχέσεις, χωρίς αυταπάτες, δημιουργώντας τους όρους για την όξυνση της αντεπίθεσής μας στην βαρβαρότητα κράτους και κεφαλαίου. Οι δομές που δημιουργούμε καλύπτουν άμεσες και ζωτικές ανάγκες τόσο δικές μας όσο και μεταναστ(ρι)ών. Στηριζόμαστε στην συνεισφορά όλων ώστε να ενισχύονται και να ενδυναμώνονται καθημερινά, δημιουργώντας ρήξεις στο εδώ και τώρα. Είναι άλλο ένα πεδίο αγώνα όπου δημιουργούνται συνειδήσεις, ανοίγοντας τον δρόμο για την αντι-ιεραρχική, αταξική κοινωνία που οραματιζόμαστε. Γι’ αυτό και έχουν μπει στο στόχαστρο. Γι’ αυτό και από τη μεριά μας, όσο και αν τα αφεντικά το επιθυμούν, τους στέλνουμε το μήνυμα: Δεν παίζει να ζήσουμε ξανά όπως πριν…

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΒΑΝΚΟΥΒΕΡ-ΑΠΑΡΤΜΑΝ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΟΜΗ ΑΓΩΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ/ΟΛΕΣ

Συνέλευση Κατάληψης Ανάληψης

 

Εβδομαδιαίο πρόγραμμα

Σε εβδομαδιαία επανάληψη:

*το πρόγραμμα είναι ενδεικτικό

  • δευτέρα:
  • τριτη:
  • τετάρτη:
  • 21.00-02.00 Αυτοδιαχειριζόμενα θεματικά (αυτόνομα)καφενεία
  • πέμπτη:
  • 19.00-21.00 Άνοιγμα αυτοδιαχειριζόμενης βιβλιοήκης ''El Viaje'' 20.00-21.00 Μαθήμα Χορογυμναστικής.
  • παρασκευή:
  • σάββατο:
  • κυριακή: